powered by Agones.gr - opap

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

«Μαύρος χρυσός στο βυθό του Ιονίου Πελάγους»


Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζεληλίδης σηματοδοτεί τις ενδιαφέρουσες περιοχές
Μια σειρά αποτυχιών, ατυχιών και... αρνήσεων συνθέτουν την ιστορία της αναζήτησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κεντρική και τη δυτική Ελλάδα. Σήμερα, νέα στοιχεία και εκτιμήσεις κάνουν λόγο για φυσικούς πόρους που μπορούν να αξιοποιηθούν. Την ενδεχόμενη ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στη χώρα μας με πιθανές περιοχές το Ιόνιο Πέλαγος, την Ήπειρο και τον Πατραϊκό Κόλπο υποστηρίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζεληλίδης.

Στη λεγόμενη μεσοελληνική αύλακα, στην κεντρική Ελλάδα, ξεκινούν την περίοδο 1962-64 και ολοκληρώνονται το 1967, με την εκτέλεση 4 γεωτρήσεων -δύο στη Νεάπολη Καστοριάς και 2 στο Αγναντερό Καρδίτσας- χωρίς επιτυχία. Το διάστημα 1980-83, πραγματοποιούνται σεισμικές τομές με συνολικό μήκος που ξεπερνούν τα 900 χιλιόμετρα, ενώ γίνονται και οι πρώτες γεωχημικές αναλύσεις. Κατά την τετραετία 1991-1995, ένα νέο πρόγραμμα σεισμικών γραμμών από τη ΔΕΠ εκτελείται από ξένους επιστήμονες. Η πρώτη δημοσίευση σε διεθνές περιοδικό το 1994 αιτιολογεί τις αποτυχίες των γεωτρήσεων της ΔΕΠ. Νέα έρευνα το 1995, με ενδιαφέροντα ερευνητικά αποτελέσματα, δεν αξιοποιείται, ενώ τον ίδιο χρόνο, η διευθύνουσα σύμβουλος της ΔΕΠ εγκρίνει δύο ερευνητικά προγράμματα, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύονται σε διεθνή περιοδικά και παρουσιάζονται σε συνέδρια. Το 1998, το αίτημα παρουσίασης των αποτελεσμάτων των ερευνητικών προγραμμάτων στο μεγαλύτερο πετρελαϊκό συνέδριο στον Καναδά απορρίπτεται από τη νέα διοίκηση της ΔΕΠ.

«Τρία χρόνια μετά, ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα τη Γεωχημεία σε επιλεγμένες θέσεις από τη Νομαρχία Γρεβενών καταγράφει θετικά αποτελέσματα. Δύο χρόνια μετά, τα ΕΛΠΕ απορρίπτουν πρόταση συνεργασίας με ευρωπαϊκό πρόγραμμα και μάλιστα, ενώ δεν θα υπήρχε κανένα κόστος...», δηλώνει στο «Φιλελεύθερο» ο καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζεληλίδης.

«Σε αντίθεση με την Κύπρο όπου τα πράγματα προχωράνε γρήγορα, δυστυχώς, η έρευνα στην Ελλάδα σε αυτό το ζήτημα γίνεται μετ’ εμποδίων...», σημειώνει.

Ο κ. Ζεληλίδης έχει πραγματοποιήσει μελέτες για την περιοχή από τις οποίες προκύπτουν ότι η δημιουργία της λεκάνης της κεντρικής Ελλάδας ξεκίνησε στο ανώτερο Ηώκαινο, δηλαδή πριν από 40 εκατ. χρόνια περίπου, και είχε γεωμετρία κόλπου. Απέκτησε τη μεγαλύτερή της έκταση, που κάλυπτε και την Αλβανία και τον Θεσσαλικό Κάμπο, στο κατώτερο Ολιγόκαινο, πριν 36 εκατ. χρόνια περίπου.

Στη διάρκεια του ανωτέρου Ολιγοκαίνου (πριν 30 εκατ. χρόνια) ο Θεσσαλικός Κάμπος αποτελούσε μια ρηχή λεκάνη, όπως και η περιοχή της Αλβανίας, ενώ το κεντρικό τμήμα της λεκάνης (περιοχές Γρεβενών και Πενταλόφου) συνέχιζε να είναι μια βαθιά λεκάνη, μέχρι και το Μειόκαινο (πριν 20 εκατ. χρ. περίπου).

«Διαπιστώσαμε επίσης την ύπαρξη δύο υποκέντρων στις περιοχές των Γρεβενών (βαθύτερα από 4.600 μέτρα) και Πενταλόφου (βαθύτερα από 3.600 μέτρα). Τα περιβάλλοντα ιζηματογένεσης ήταν κύρια υποθαλάσσια ριπίδια, εξασφαλίζοντας συγχρόνως την ύπαρξη μητρικών, αποταμιευτηρίων και μονωτηρίων πετρωμάτων, ενώ τόσο η εσωτερική τους στρωματογραφία όσο και ο τρόπος εξέλιξής τους εξασφάλιζαν και την ύπαρξη στρωματογραφικών παγίδων», μας λέει.

Στη διάρκεια του ανωτέρου Ηωκαίνου αναπτύχθηκε μια εκτεταμένη δελταϊκή πλατφόρμα στην περιοχή του Κηπουριού. Τα ιζήματα της δελταϊκής πλατφόρμας χαρακτηρίζονται από αυξημένη συγκέντρωση οργανικού υλικού που λειτούργησε ως πηγή τροφοδοσίας των ιζημάτων που είναι θαμμένα στα 4500 μέτρα στην ευρύτερη περιοχή των Γρεβενών. Από τα παραπάνω φαίνεται ότι εξασφαλίζονται όλες οι συνθήκες και η ταυτόχρονη λειτουργία των παραπάνω για τη δημιουργία πεδίων υδρογονανθράκων, ενώ τα βάθη ταφής εξασφαλίζουν την ωρίμανση του οργανικού υλικού.

Επιπλέον, οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει δυνατότητα ύπαρξης πεδίων υδρογονανθράκων με 90% αέρια τάση και 10% πετρελαϊκή τάση, και προσανατολίζουν τις έρευνές μας σε πιο συγκεκριμένες περιοχές. Ο τύπος του οργανικού υλικού φαίνεται ότι είναι περισσότερο χερσαίας προέλευσης και λιγότερο θαλάσσιας προέλευσης. Το γεγονός αυτό και μόνο, ότι δηλαδή τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι πρόκειται μάλλον για αέριους υδρογονάνθρακες, και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο αγωγός φυσικού αερίου θα διέρχεται από την περιοχή, καθιστά πιο επιτακτική την ανάγκη για την αναζήτηση των πιθανών πεδίων υδρογονανθράκων στην περιοχή.

Το ιστορικό των εξορύξεων στη Δυτική Ελλάδα
ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣμε αντικείμενο τη διερεύνηση πιθανής ύπαρξης πεδίων υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα μπορούν να χωριστούν σε δύο φάσεις με βάση το χρόνο και τον τρόπο έρευνας.
Στην πρώτη φάση, την έρευνα πραγματοποίησε η ΔΕΠ (Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου) με την εκτέλεση πολλών γεωτρήσεων με αρνητικό αποτέλεσμα, είτε ως προς την ύπαρξη είτε ως προς τη δυνατότητα εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων.

Στη δεύτερη φάση, την έρευνα πραγματοποίησαν ξένες εταιρείες που επιλέχθηκαν μετά από διαγωνισμό στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου παραχώρησης της έρευνας σε εταιρείες για συγκεκριμένες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας. Τα αποτελέσματα και πάλι ήταν αρνητικά, με πολλά όμως ερωτηματικά.

?Στη λεκάνη προχώρας της Πίνδου στη Δυτική Ελλάδα,σύμφωνα με την έκθεση ΣΣΕΣ, οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, μπορούν να ομαδοποιηθούν στις έρευνες της περιόδου 1903-1960:
- 1903: Ζάκυνθος: Εταιρεία London Οil DevelopmentCo Ltd., δύο ανεπιτυχείς ερευνητικές γεωτρήσεις.
- 1939-40: Δ. Πελοπόννησο: Ελληνοαμερικανός W. Chellis, 8 ανεπιτυχείς ερευνητικές γεωτρήσεις.
- 1953-1954: Πελοπόννησο: Από τον Chellis, 3 γεωτρήσεις - 1957: Ζάκυνθος: Η Ρan-Ιsrael, 6 ρηχές ανεπιτυχείς γεωτρήσεις στο Κερί.

?Και στις έρευνες της περιόδου 1960-1967 (Δημόσιο/ΙΓΕΥ - νυν ΙΓΜΕ και ΙFΡ) Κατά το διάστημα 1960-1963, πραγματοποιούν 21 χερσαίες γεωτρήσεις, όλες ανεπιτυχείς:
ΕSSΟ: 10 γεωτρήσεις στη ΒΔ. Πελοπόννησο, Ζάκυνθο, Ηλεία, Παξούς, Φιλιατρά ΒΡ: 2 βαθιές γεωτρήσεις στην Αιτωλοακαρνανία ?Έρευνες περιόδου 1967-1974 (καθεστώς δικτατορίας)
Το 1969: - ΑΝ-CΑR ΟΙL(Ζάκυνθος), Έρευνες περιόδου 1975-1985 (φορέας Υ/Α ΔΕΠ Α.Ε.)
Το 1975 ιδρύεται η ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ (Δ.Ε.Π. Α.Ε.)
Την περίοδο 1980-1981 η ΔΕΠ πραγματοποιεί νέο γύρο παραχωρήσεων: Παξών με την εταιρεία ΑGΙΡ - Θερμαϊκού με την εταιρεία SΗΕLL.

Η ΑGΙΡ πραγματοποιεί το ερευνητικό της πρόγραμμα, εκτελώντας μια βαθιά ερευνητική γεώτρηση στην εν λόγω περιοχή. Στις επιτυχίες της αυτοδύναμης ερευνητικής δράσης της ΔΕΠ ανήκει η ανακάλυψη του κοιτάσματος πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Κατάκολο, όπου πραγματοποιούνται 3 ερευνητικές γεωτρήσεις στη θάλασσα (μέσο βάθος νερού 250 μ.) και σε βάθος δομής 2.300 μ. Το κοίτασμα αυτό χαρακτηρίστηκε «οριακό» με τα δεδομένα της εποχής εκείνης.

Το 1986 η ΔΕΠ ιδρύει τη ΔΕΠ-ΕΚΥ ως θυγατρική της, στην οποία μεταβιβάζει τις αρμοδιότητες για αναζήτηση, έρευνα και παραγωγή Υ/Α στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που κατείχε ως μητρική εταιρεία. Για αρκετά χρόνια η ΔΕΠ-ΕΚΥ δραστηριοποιείται σε αυτοδύναμες έρευνες που πραγματοποιεί για λογαριασμό του δημοσίου με δικό της εξοπλισμό υπηρεσιών (γεωτρύπανο, συνεργεία γεωφυσικών καταγραφών με υδραυλικούς δονητές κ.λπ). Με τον τρόπο αυτό καλύπτει ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας κυρίως με χερσαίες αλλά και αρκετές θαλάσσιες σεισμικές καταγραφές, πραγματοποιεί ένα μεγάλο αριθμό γεωτρήσεων, από τις οποίες προκύπτουν δύο επιτυχίες : Η ανακάλυψη του οριακού κοιτάσματος Φ.Α. στην Επανωμή και του κοιτάσματος ασφάλτου στη Ζάκυνθο (12 εκ. τόνοι επιτόπια).

Το 1997, η ΔΕΠ-ΕΚΥ προκηρύσσει νέο γύρο παραχωρήσεων: ΕΝΤΕRΡRΙSΕ (Οperator) με συμμετοχή 40%, UΝΙΟΝ ΤΕΧΑSμε 28%, ΜΟLμε 20%, ΔΕΠ με 12%, στις οποίες παραχωρούνται οι ερευνητικές περιοχές της ΒΔ Πελοποννήσου και η Ήπειρος (Ιωάννινα). ΤRΙΤΟΝ (Οperator) με συμμετοχή 88%, ΔΕΠ με 12%, στις οποίες παραχωρούνται η Αιτωλοακαρνανία και ο Πατραϊκός Κόλπος.
Το 1997 δίνεται ο πρώτος κύκλος παραχωρήσεων. «Τον Ιούλιο του 1997, σε συζήτηση με τη διευθύνουσα σύμβουλο της ΔΕΠ-ΕΚΥ για ερευνητικό πρόγραμμα στη Δυτική Ελλάδα, που κατ’ αρχήν εγκρίνεται από την ίδια, και υποβάλλεται στις 11/7/1997, στη συνέχεια απορρίπτεται από τους συμβούλους της. Το 2000 πραγματοποιείται το ερευνητικό πρόγραμμα για την Εnterprise στο πλαίσιο της γεώτρησης στα Γιάννενα. Τα αποτελέσματα πήγαιναν καλά μέχρι που το 2001 στέλνουμε επιστολή στον υπουργό Ανάπτυξης για την πορεία της γεώτρησης στα Γιάννενα. Μετά τους έντονους προβληματισμούς μας που διατυπώνονται στην επιστολή αυτή, διακόπτεται ξαφνικά η συνεργασία μας με την εταιρεία», διηγείται ο κ. Ζεληλίδης.

Οι γεωτρήσεις έγιναν σε λάθος θέσεις
Γιατί απέτυχαν μέχρι σήμερα οι έρευνες; Ρωτάμε τον κ. Ζεληλίδη. «Γιατί απλούστατα έγιναν σε λάθος θέσεις.

Στην τελευταία μας εργασία που δημοσιεύτηκε το 2003 σε διεθνές πετρελαϊκό περιοδικό (JournalofΡetroleum Geology) με τίτλο: «Οiland gasplaysin Αlbania: Do equivalentplaysexistin Greece», μελετώνται τα πεδία υδρογονανθράκων στην Αλβανία και συγκρίνονται τα γεωδυναμικά καθεστώτα σε συνδυασμό με τα περιβάλλοντα ιζηματογένεσης και τον χρόνο ανάπτυξής τους με αντίστοιχα καθεστώτα γεωλογικά στην Ελλάδα, και διαπιστώνεται ότι, για παράδειγμα, οι δύο γεωτρήσεις στους Παξούς και οι δύο γεωτρήσεις στην Πάργα απέτυχαν διότι επιλέχθηκε λάθος περιοχή έρευνας. Οι θέσεις αυτές τοποθετούνται στη λεκάνη της Πρέβεζας που φαίνεται ότι παρουσιάζει ενδιαφέρον στο νότιο τμήμα της και όχι στο βόρειο. Έτσι, αν οι γεωτρήσεις είχαν γίνει σε περιοχές κοντά στην Πρέβεζα ή από Λευκάδα μέχρι Βόνιτσα, πιθανόν τα αποτελέσματα να ήταν διαφορετικά», εκτιμά ο καθηγητής.

Πώς και γιατί όμως εκτελέστηκαν οι γεωτρήσεις στους Παξούς, αφού δεν είχε γίνει προηγουμένως αυτό που προβλέπεται διεθνώς, δηλαδή η γεωλογική μελέτη της περιοχής και η αναπαράσταση του τρόπου εξέλιξης της περιοχής; «Τα ερωτήματα είναι περισσότερα από αυτό: Τι έκαναν οι εταιρείες από τη στιγμή που ανέλαβαν την έρευνα στις διάφορες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας; Υλοποίησαν ό,τι δεσμεύτηκαν να εκτελέσουν; Συμμετείχε η ΔΕΠ στην εξέλιξη και πρόοδο των εργασιών; Οι πληροφορίες που όλοι γνωρίζουν είναι πως α) οι γεωτρήσεις που εκτελέστηκαν, δεν έφθασαν στα βάθη που είχαν δεσμευτεί οι εταιρείες να φθάσουν, και β) κανένας επίσημος φορέας δεν παρακολούθησε ή δεν συμμετείχε από κοντά στη λήψη αποφάσεων, είτε σε σχέση με την επιλογή των θέσεων είτε με το πώς θα συνεχιστούν οι εργασίες. Η γεώτρηση στον Πατραϊκό γιατί δεν έγινε; Μήπως οι εταιρείες με τα αρνητικά αποτελέσματα που επιδεικνύουν, “θάβουν” τις συγκεκριμένες περιοχές;», διερωτάται ο καθηγητής από την Πάτρα.

Η τελευταία γεώτρηση που εκτελέστηκε ήταν αυτή των Ιωαννίνων. Η γεώτρηση απέτυχε. «Η άποψή μας, που στηρίζεται σε αποτελέσματα των ερευνών μας, αλλά και σε στοιχεία της ίδιας της εταιρείας που εκτέλεσε τη γεώτρηση, είναι ότι η περιοχή έχει ενδιαφέρον. Αν η γεώτρηση γινόταν ανατολικότερα (3-5km) ή και βορειότερα στην περιοχή του Δελβινακίου (συμπεράσματα που περιλαμβάνονταν σε δημοσίευσή μας), τότε τα αποτελέσματα πιθανώς να ήταν διαφορετικά. Την άποψη αυτή τη γνωστοποιήσαμε και στον υπεύθυνο της εταιρείας στην Ελλάδα στηριζόμενοι περισσότερο στα δικά τους στοιχεία, που ήταν οι σεισμικές τομές που είχαν εκτελέσει στην περιοχή. Συνεπώς, η εκτίμησή μας είναι ότι οι εταιρείες που ήρθαν στην Ελλάδα, δεν ενδιαφέρονταν να ανακαλύψουν τα πιθανά πεδία υδρογονανθράκων, αλλά είχαν άλλους αδιευκρίνιστους για μας στόχους», σημειώνει ο κ. Ζεληλίδης.

Στη Δυτική Ελλάδα και το Ιόνιο, τα συμπεράσματα που πρόεκυψαν ύστερα από 15 χρόνια έρευνας από μια ομάδα ερευνητών στο εργαστήριο ιζηματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίες περιλαμβάνουν 6 διδακτορικές διατριβές και άλλες μεμονωμένες έρευνες, ανέδειξαν περιοχές στο Ιόνιο Πέλαγος όπως αυτή στα Διαπόντια Νησιά (ΒΔ Κέρκυρα), δυτικά της Κέρκυρας, περιοχή Πρέβεζας-Αμφιλοχίας, δυτικά της Ζακύνθου και Πατραϊκός Κόλπος, δυτικά των νήσων Στροφάδων και στον Κυπαρισσιακό Κόλπο και δυτικά των Κυθήρων. Όλες αυτές οι περιοχές προτείνονται ως ενδιαφέρουσες τόσο μετά από λεπτομερή ανάλυση των ιζημάτων που αποτέθηκαν μέσα στις παραπάνω λεκάνες όσο και μετά από σύγκριση με αντίστοιχες λεκάνες στην Ιταλία και την Αλβανία, ενώ γίνεται και σύγκριση με τις αντίστοιχες λεκάνες νότια της Κρήτης. Στις περιοχές αυτές όμως, εκτός του βιοαερίου αναμένεται και η ύπαρξη πετρελαίου προερχόμενου από βαθύτερους ορίζοντες παλιότερης ηλικίας από την Απούλια πλατφόρμα.

Τρεις περιοχές με πιθανότητα να υπάρχουν υδρογονάνθρακες
ΤΡΕΙΣείναι οι περιοχές με διαφορετική γεωλογική ιστορία εξέλιξης στον ελληνικό χώρο:
Δυναμικό πετρελαίου βόρεια του ρήγματος ΒorshΚhardhiqitκαι βόρεια του ρήγματος της Κεφαλονιάς. Η πιθανότητα να υπάρχουν πεδία υδρογονανθράκων στις δύο αυτές περιοχές στον ελληνικό χώρο, αντιστοίχων με αυτή του Δυρραχίου, φαίνεται να είναι αυξημένη, κυρίως γιατί το πάχος των μεταλπικών ιζημάτων είναι μεγάλο.

Στην περιοχή των Διαποντίων Νησιών απαιτούνται επιπλέον σεισμικές μελέτες για να επιβεβαιωθεί το μεγάλο πάχος των ιζημάτων, ενώ στην περιοχή της Πρέβεζας αυτό είναι επιβεβαιωμένο. Στα ιζήματα αυτά, το ρόλο των μητρικών πετρωμάτων παίζουν τα Τορτόνιας ηλικίας αργιλικά ιζήματα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα ιζήματα του Αν. Ολιγόκαινου φαίνεται να είναι ικανά να δώσουν υγρούς υδρογονάνθρακες, τα ρηχότερα ιζήματα του Τορτόνιου, αέριους υδρογονάνθρακες, ενώ τα βαθύτερα Μεσοζωικά, αν δεν θεωρούνται υπέρώριμα, ενδεχομένως θα μπορούσαν να παραγάγουν υγρούς υδρογονάνθρακες.

Δυναμικό πετρελαίου στη λεκάνη προχώρας Ιονίου επώθησης Η λεκάνη προχώρας της Ιονίου επώθησης δομείται από δύο κύριες στρωματογραφικές ακολουθίες ιζημάτων. Η παλαιότερη στρωματογραφική ακολουθία αναφέρεται στην Απούλια πλατφόρμα και η νεότερη αναφέρεται στα μεταλπικά ιζήματα που συγκεντρώνονται κύρια κοντά στην επώθηση.

Η λεκάνη προχώρας βρίσκεται δυτικά της Ιονίου επώθησης, εντός της ζώνης Παξών. Παρουσιάζει ενδιαφέρον ως προς τα κλαστικά ιζήματα του Μειόκαινου με πάχη που ξεπερνούν τα 3km, και με συνολικό πάχος ιζηματογενούς στήλης περίπου 5km, καθώς επίσης και ως προς τα υποκείμενα ανθρακικά ιζήματα της Απούλιας πλατφόρμας, με πάχη που ξεπερνούν το 1,5km (Ζelilidisetal., 2005).
Κοντά στην Ιόνια επώθηση υπάρχει μεγάλο πάχος κλαστικών αποθέσεων του Μειόκαινου που μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη πεδίων υδρογονανθράκων γιατί εξασφαλίζει την ύπαρξη μητρικών, αποταμιευτηρίων και μονοτηρίων πετρωμάτων σύμφωνα με τη στρωματογραφία τους.

Μακριά από την επώθηση τα πετρώματα της Απούλιας πλατφόρμας θα λειτουργήσουν ως μητρικά και αποταμιευτήρια πετρώματα, ενώ η μόνωση εξασφαλίζεται από τις κλαστικές αποθέσεις που καλύπτουν την Απούλια πλατφόρμα.

Οι λεκάνες οπισθοχώρας στην Ελλάδα με τις κλαστικές αποθέσεις του Αν. Ηωκαίνου-Μειόκαινου παρουσιάζουν το μέγιστο πάχος στα ανατολικά των λεκανών όπου δημιουργείται και η χαρακτηριστική καμπύλωση σε σχέση με το υποκείμενο αλπικό υπόβαθρο. Οι αποθέσεις παρουσιάζουν εξαιρετική ομοιότητα με ορισμένα από τα πεδία στην Αλβανία ως προς τα πάχη των στρωμάτων και τις δομές που σχηματίζονται, έπειτα από τη δράση των επωθήσεων, τόσο σε μολασσικά ιζήματα όσο και στα παλαιότερα που βρίσκονται σε μεγαλύτερα βάθη.

Ως προς το στάδιο ωριμότητας, τις συνθήκες απόθεσης του οργανικού υλικού και το δυναμικό πετρελαιογένεσης των αποθέσεων, η γεωχημική έρευνα στην περιοχή των Διαποντίων Νησιών έδειξε ότι α) τα δείγματα προβάλλονται ανώριμο και υπερ-ώριμο πεδίο, ενώ δύο δείγματα προβλήθηκαν στο παράθυρο του πετρελαίου, β) υπάρχουν ορίζοντες ενδεχόμενων μητρικών πετρωμάτων, οι οποίοι μπορούν να παράγουν υγρούς αλλά κυρίως αέριους υδρογονάνθρακες, καθώς εντοπίσθηκαν δείγματα με τύπο κηρογόνου Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, και γ) οι αποθέσεις κατωφέρειας και στα 3 νησιά (καθώς και στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ των 3 νησιών) είναι οι πλέον ελπιδοφόρες αποθέσεις στις οποίες θα πρέπει να εστιαστεί η έρευνα για την ανεύρεση υδρογονανθράκων.

Εκτός των παραπάνω πρόσφατων αποτελεσμάτων (περιοχές μεταξύ των Διαποντίων Νησιών), παλαιότερα αποτελέσματα δείχνουν περιοχές με μεγάλο ενδιαφέρον και δημοσιευμένων σε διεθνή περιοδικά, όπως Καλπάκι, Άρτα, Αμφιλοχία, Βόνιτσα, Πρέβεζα κ.ά.

Υπολογίζεται πως στο κοίτασμα στην περιοχή του Κατάκολου, που ανήκει σε μια από τις λεκάνες οπισθοχώρας της Ιονίου επώθησης, το πεδίο υδρογονανθράκων εκτιμήθηκε σε 40 εκατομμύρια βαρέλια. Το πεδίο αυτό ζητήθηκε για εκμετάλλευση, αλλά τότε η ΔΕΠ ζητούσε και έρευνα.

«Παρόμοιες συνθήκες με αυτές που περιγράφτηκαν παραπάνω για τις λεκάνες προχώρας της Ιονίου επώθησης υπήρξαν και νοτιότερα της Ζακύνθου και μέχρι νότια της Κρήτης, που συνδέονται όμως με τη δράση του ελληνικού τόξου και όχι της Ιόνιας επώθησης. Χαρτογραφήθηκαν 6 λεκάνες με μεγάλο πάχος και μεγάλη έκταση και προφανώς μεγάλο δυναμικό. Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε πως το υποθαλάσσιο βουνό (μεσογειακή ράχη) που αναπτύσσεται στην ανατολική Μεσόγειο (ξεκινάει δυτικά της Ζακύνθου, διέρχεται νότια της Κρήτης και φτάνει μέχρι την Κύπρο), έχει μήκος περίπου 1500κμ και 200-300κμ πλάτος, χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ηφαιστείων λάσπης στην επιφάνειά του, που δείχνουν ότι υπάρχουν υδρογονάνθρακες εγκλωβισμένοι μέσα στα υποκείμενα πετρώματα. Παρόμοιες ενδείξεις υπάρχουν και νοτίως του Καστελόριζου σε ένα εκτεταμένο πεδίο, όπου οι αναλύσεις έδειξαν την παρουσία υδριτών (παγωμένο μεθάνιο)», τονίζει ο κ. Ζεληλίδης.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ
«Ανεξάρτητα από το τι θέλουν οι άλλοι για εμάς, το ζήτημα είναι τι θέλουμε εμείς για τη χώρα μας. Όταν τα σύνορά μας με την Ιταλία δεν αμφισβητούνται όπως και αυτά με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, τότε είναι απορίας άξιο γιατί δεν προχωράμε σε έρευνες τουλάχιστον σε αυτές τις περιοχές. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν συμφέροντα με τους αγωγούς φυσικού αερίου αλλά και με τους «μεταφορείς» γενικά, όμως πάνω από τα συμφέροντα των λίγων προέχουν τα συμφέροντα των πολλών. Προφανώς όμως, η ανάδειξη του γεγονότος ότι η χώρα μας έχει ενεργειακούς πόρους, η εκμετάλλευση των οποίων θα την καταστήσει ιδιαίτερα ανταγωνιστική σε πολλούς τομείς και θα διαφοροποιήσει το υπάρχον καθεστώς, δεν είναι κάτι εύκολα αποδεκτό», καταλήγει ο κ. Ζεληλίδης.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 27/02/2011

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails