powered by Agones.gr - opap

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Όλος ο Κόσμος είναι Ελλάδα. ( Ι )

Πρώτη ενότητα. (Εισαγωγή)
Οι Έλληνες αποτελούν ένα ιδιαίτερο λαό και μια ξεχωριστή φυλή με πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστικά τα οποία δια μέσου των αιώνων τους κάνουν να διακρίνονται από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα. Ένα από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της φυλής μας είναι η τάση προς αποδημία. Ο Αριστοφάνης – στο έργο του «Όρνιθες» – αποκαλεί τους Έλληνες πελαργούς γιατί μετακινούνταν συνεχώς. Αυτό το γνώρισμα, το ενδιαφέρον τους να γνωρίσουν νέους τόπους και το εμπορικό τους δαιμόνιο παρέσυρε τους προγόνους μας να ταξιδεύουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι γνώσεις τους δε στην ναυπηγική, στη γεωγραφία και στην αστρονομία ήταν τέτοιες που τους επέτρεπαν να κάνουν τέτοιου είδους ταξίδια.


Βαβυλώνιος χάρτης 6ος αιών π.χ

Η Ιστορία μας διδάσκει την ανακάλυψη της Αμερικής το 1492 από τον μεγάλο θαλασσοπόρο Χριστόφορο Κολόμβο. Κατάπληκτοι θα διαπιστώσουμε ότι οι πρόγονοί μας ήταν αυτοί που ανακάλυψαν την αμερικάνικη ήπειρο πριν χιλιάδες χρόνια. Το 1992 γιορτάστηκε η συμπλήρωση 500 χρόνων από την ανακάλυψη της νέας ηπείρου. Στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων ήταν και το πρώτο διεθνές συνέδριο που έγινε στην Χίο τον Σεπτέμβριο του 1987 με το χαρακτηρισμό «Χίος 87 – παγκόσμια συνάντηση COLUMBUS 92»

Ο Κολόμβος συνέλαβε την ιδέα για την ανακάλυψη του νέου κόσμου στην Χίο, όπου προμηθεύτηκε τους αρχαίους Ελληνικούς χάρτες βάσει των οποίων χάραξε την πορεία του.

Ο Σεραφείμ Κανούτας στο βιβλίο του «Ο Ελληνισμός εν Αμερική -1918» σημειώνει τα εξής:

Υπάρχει παράδοση ότι «Χίος πλοίαρχος, γνωστός υπό το όνομα καπετάν Ανδρέας, είχεν επισκεφθεί τον Νέον Κόσμον προ του Κολόμβου και ότι δυνάμει χάρτου εκπονηθέντος υπ’αυτού και χάρις εις τας οδηγίας Χίων ναυτικών ηδυνήθη ο Κολόμβος να φτάσει εις τον σκοπόν του»

«Ετέρα παράδοσις υπάρχει και περί αυτής εδημοσιευθη λίαν ενδιαφέρον άρθρον εις την Κυανήν Επιθεώρησιν των Παρισίων κατά το 1904, υπό τον τίτλον ¨ΠΕΡΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΚΟΛΟΜΒΟΥ ΚΑΙ ΧΙΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ¨ καθ’ην ο Κολόμβος αφού επεσκέφθη τας ακτάς της Αμερικής μετέβη εις Χίον τω 1474 και παρέμεινε παρά τω πλοιάρχω Ανδρέα, όστις και τον συνόδευσε κατόπιν εις το μέγα ταξείδιον μετά τριών άλλων Χίων ναυτικών».

Η επιθεώρηση που αναφέρει ο Σ. Κανούτας είναι το περιοδικό Revue Bleu του 1904 (σελ. 734). Ίσως έτσι μεμονωμένα η αναφορά να φαίνεται μετέωρη αλλά όμως ενισχύεται με νεότερα στοιχεία. Για το θέμα αυτό έχουμε και σχετικό δημοσίευμα του Εθνικού Κήρυκα, εφημερίδα της Ν.Υόρκης, που στο φύλο της 4ης Ιανουαρίου του 1952 αναδημοσιεύει ένα κείμενο από την εφημερίδα της Δρέσδης «Τελευταίαι Ειδήσεις».

Αναπαράσταση του χάρτη του Ερατοσθένη 276-194 π.χ
Πέραν των εντύπων μέσων, την ύπαρξη αυτών των χαρτών επιβεβαιώνει και ο Τούρκος χαρτογράφος Πίρι Ρεις, καπετάνιος του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, ο οποίος σχεδίασε τον πρώτο του χάρτη το 1513 βασιζόμενος σε 20 περίπου παλαιούς χάρτες. Οι χάρτες αυτοί παραπέμπουν στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, έναν πολιτισμό τόσο προηγμένο ώστε να γνωρίζει την Αμερική αιώνες πριν τον Χριστόφορο Κολόμβο. Πιο συγκεκριμένα οι χάρτες του Πίρι Ρείς ήσαν μεν ελληνικής καταγωγής, όμως τα στοιχεία που περιείχαν προέρχονταν από έναν πολύ παλαιότερο πολιτισμό, πολύ ανεπτυγμένο τεχνολογικά, που τον τοποθέτησε γύρω στα 10.000 π.χ.

Όταν στις 9 Νοεμβρίου 1929 ερευνήθηκαν τα αρχεία του Ανακτορικού Μουσείου Τοπ-Καπί, στην Κωνσταντινούπολη, από τον διευθυντή των Εθνικών Μουσείων, Μ. Μαλίλ Εντχεμ με αφορμή κάποια καταγραφή, ανακαλύφθηκαν τα τμήματα δύο παλαιών παγκοσμίων χαρτών, που τότε δεν τους έδωσαν ιδιαίτερη σημασία. Ο ένας από αυτούς είχε ημερομηνία 1513 και ο δεύτερος 1528, και ήσαν έργα του τούρκου ναυάρχου και χαρτογράφου Πίρι Εμπν Χατζή Μεχμέτ γνωστού ως Πίρι Ρεις.

Ο Τούρκος ναύαρχος είχε γράψει τον 16ο αιώνα ένα βιβλίο –άτλαντα- που ονόμασε «Μπαχριγιέ», δηλαδή «Βιβλίο των θαλασσών», το οποίο εμπλούτισε με είκοσι έναν καλοσχεδιασμένους χάρτες. Ο περίφημος αυτός Άτλας φυλάσσεται σήμερα στην βιβλιοθήκη του Βερολίνου. Όμως δύο από τους χάρτες που τον αποτελούν, και άγνωστο για ποια αιτία, έχουν αφαιρεθεί από το εσωτερικό του και είναι αυτοί οι δύο που έχει στην κατοχή του το Εθνικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, το ΤΟΠ-ΚΑΠΙ.
Ο πρώτος χάρτης του Πίρι Ρεις σχεδιάστηκε 6 χρόνια πριν αρχίσει ο Μαγγελάνος τον κοσμοϊστορικό του περίπλου.


Αναπαράσταση του χάρτη του Πτολεμαίου 150 μ.χ


Ο Φερδινάνδος Κορτέζ έφτασε στο σημερινό Μεξικό το 1520, δηλαδή 7 χρόνια μετά την αποπεράτωση του πρώτου χάρτη του Τούρκου ναυάρχου, και ο Πιζάρο κατέλαβε το Περού 18 χρόνια αργότερα.

Ο Paul Emile Victor (1907-1995, Γάλλος εξερευνητής και εθνολόγος) δηλώνει ότι για την προετοιμασία των αρκτικών του εξερευνήσεων, εξέτασε χάρτες μερικοί από τους οποίους ήταν πολύ παλιοί και μυστικοί. Θα’ταν καμιά εικοσαριά περίπου. Οι χάρτες ήσαν «πολύ μυστικοί και πολύ παλιοί» δηλαδή από την αρχαιότητα, «της εποχής του Αλεξάνδρου» και συνακόλουθα υπήρχαν κι άλλοι, «οι ανατολικοί» δηλ. βυζαντινοί/ελληνικοί αφού την εποχή εκείνη Ανατολικοί αποκαλούνταν οι Βυζαντινοί.

Διαπιστώθηκε ότι ο χάρτης του 1513 παρουσιάζει την Νότια Αμερική και την Αφρική με διαφορά γεωγραφικού μήκους σωστή. Κατά τον 16ο αιώνα όμως όταν σχεδιάστηκε ο χάρτης, το γεωγραφικό μήκος προσδιοριζόταν εμπειρικά και χρειάστηκε να περάσουν άλλα 200 χρόνια ώσπου να προσδιοριστεί με ακρίβεια το σχετικό γεωγραφικό μήκος μεταξύ δύο ηπείρων. Ακόμη πιο εκπληκτική ήταν η διαπίστωση ότι ο χάρτης απεικόνιζε με ακρίβεια την ακτή της γης της βασίλισσας Μοντ στη Ανταρκτική- και αυτό παρά το ότι ο χάρτης σχεδιάστηκε το 1513 ενώ η ύπαρξη της Ανταρκτικής διαπιστώθηκε μονάχα το 1819!

Το κέντρο στο χάρτη του Πίρι Ρεις τοποθετείται στην διασταύρωση του μεσημβρινού της Αλεξάνδρειας -30ο ανατολικό μήκος- και του τροπικού του Καρκίνου. Το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι σχεδίαζαν τους χάρτες τους με άξονα το μεσημβρινό της Αλεξάνδρειας επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Ρεις ότι σχεδίασε το χάρτη του βασιζόμενος σε αρχές της Αλεξανδρινής περιόδου.Άλλη μια ένδειξη της ελληνικής επίδρασης στο χάρτη είναι η διατύπωση ότι, κατά την προβολή για τον σχεδιασμό του, χρησιμοποιήθηκε κλίμακα που είχε ως βάση το μήκος της περιφέρειας της Γης, κατά 45% ανώτερο του πραγματικού μήκους. Μονάχα ένας γεωγράφος του αρχαίου κόσμου είχε κάνει αυτό το λάθος ο Ερατοσθένης.



Cosmas Indicopleustes - 550 μ.χ


Το συμπέρασμα είναι σαφές: Τα γεωγραφικά στοιχεία που χρησιμοποίησε ο Πίρι Ρεις για τον χάρτη του είχαν προέλευση τους Έλληνες. Ο ίδιος γνωρίζει ότι παρόμοιους, αν όχι τους ίδιους ή αντίγραφά τους χρησιμοποίησε ο Κολόμβος για να φτάσει στην Αμερική.

Στο βιβλίο του «Μπαχριγιέ» λέει: Ένας άπιστος που ονομάζονταν Κολόμβος ανακάλυψε αυτά τα εδάφη. Ένα αρχαίο βιβλίο είχε φτάσει στα χέρια του και έτσι βρήκε την άκρη της Δ. Θάλασσας, εντελώς προς τα δυτικά υπήρχαν παραλίες και νησιά και όλων των ειδών πολύτιμα μέταλλα και πολύτιμες πέτρες (afet Inan).Σίγουρα είναι δύσκολο να αποδεχτεί κανείς ότι ο Τούρκος ναύαρχος είχε το περίφημο βιβλίο στα χέρια του. Πάντως σίγουρα γνώριζε το περιεχόμενό του. Ο ίδιος επιβεβαιώνει ότι το αναφερόμενο βιβλίο χρονολογείται στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Χάρτης του Piri Reis - 1513 μ.χ



«Μετά από σκέψη και ξέροντας τι τον περίμενε ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκίνησε και ανακάλυψε την Αμερική. Είχε πιστέψει στο πολύτιμο βιβλίο του και το μέλλον απέδειξε ότι είχε δίκαιο…» (Pauwels & Bergier, The Eternal Man).

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails