powered by Agones.gr - opap

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Μίλα βρώμικα Σάνκλι!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Στο Μέρσεϊσαϊντ πέτυχαν να φτιάξουν ένα σύλλογο που με μεγάλη ευκολία θα μετατρεπόταν από αιρετικός στον πιο προσιτό παγκοσμίως και τούμπαλιν. Και δεν θα ξεχνούσαν το στυλ.

119 χρόνια μετά τη γέννησή της, η Λίβερπουλ, σε ήττες και νίκες- ιδίως σε ήττες, αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, του ενός πέμπτου και ενός έτους του αιώνα χωρίς πρωτάθλημα- αποδεικνύει πόσο ζωντανή είναι μέσω του στυλ, του περιγράμματος της ύπαρξής της. Αυτό στο οποίο φίλοι και εχθροί υποκλίνονται, οι μεν χαρούμενοι που μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει ενυπάρχει στα έγκατα του συλλόγου και ως ένεση μπορεί να μεταφερθεί στις αρτηρίες τους, οι δε επειδή η αντίληψή τους τούς επιτρέπει να δεχθούν ότι το Boot Room, το Kop, οι Σάνκλι και Πέισλι και η ταμπέλα "this is Anfield" είναι ανώτερα από τα σημεία στίξης των δικών τους κλαμπ.

Η σύλληψη του συλλόγου, όπως κι αν ήρθε, δεν αρκούσε ούτε για να φτιάξει lads, ούτε για να κάνει τον κόσμο χαρούμενο. Πέρασαν πολλά στάδια και η Λίβερπουλ έγινε μεγάλη τη στιγμή που πήρε τα Κύπελλα Πρωταθλητριών, αλλά είχαν προηγηθεί εικόνες και ιστορίες στην πόλη γνησιότητας και υψηλού IQ. Κυρίως, είχαν προηγηθεί οι Beatles (πάλι αυτοί) σε συνδυασμό με τον Σάνκλι. Ο αρχιτέκτονας της ηθικής του δημιουργήματος, που τόσο ξεκάθαρη γίνεται, αν μη τι άλλο και στους σύγχρονους καιρούς, μαζί με την αυταπάρνηση, η οποία είναι μόνο ένα μέρος της εξίσωσης της ομάδας.

Ο μυστικισμός της την παράγει και έπειτα την αναπαράγει ως άλυτο μυστήριο. Τη σεζόν που η Λίβερπουλ πήρε το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών της, νίκησε όλα τα ματς στο "Ανφιλντ" με 1-0, πλην εκείνου που δέχθηκε γκολ εντός έδρας, από τη Σεντ Ετιέν, στον ημιτελικό. Το μοτίβο το οποίο έφερνε την επιτυχία- τόσο επαναλαμβανόμενα ουσιαστικό, που μόνο ο Άλεξ Φέργκιουσον, με τις αλλαγές των Τέντι Σέριγχαμ και Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ μπορούσε να εγγυηθεί και που δικαίως, αν ο Σκωτσέζος ήταν κάτοικος της επαρχίας διάφορες περίεργες φήμες θα ανέφεραν περίεργα μαντζούνια κρυμμένα στο υπόγειο ή το πατάρι του σπιτιού του που εξωτερικά θα έμοιαζε με καλύβα- ο Πέισλι ενεργοποίησε με το να βάλει τον κορυφαίο δωδέκατο παίκτη στην ιστορία του συλλόγου: τον Ντέιβιντ Φέρκλαφ, που πέτυχε το τρίτο γκολ της Λίβερπουλ και της έδωσε την πρόκριση.

Η Λίβερπουλ έβρισκε, κυρίως με τον Σάνκλι, σταδιακά ένα στυλ ακαταμάχητο. Που καθρεφτιζόταν στις απίθανες ατάκες του σπουδαίου Σκωτσέζου ευεργέτη του συλλόγου. Μόνο ο Γουίνστον Τσόρτσιλ θα μπορούσε να παινεύεται περισσότερο για τα ευφυολογήματά του.

Ο Σάνκλι παραμένει η πλέον εμβληματική προσωπικότητα στην ιστορία της Λίβερπουλ. Ήταν ο ζωγράφος της, εκείνος που μπορεί να μην παρέφρασε τη φράση του Τσόρτσιλ, "η ιστορία θα είναι πολύ καλή μαζί μου διότι εγώ θα τη γράψω", τουλάχιστον προφορικά, αλλά το έκανε, σαν δαιμονικός συγγραφέας που ζει μέσα σε μία μηχανή του χρόνου. Όχι απαραιτήτως ειρηνικά, άλλωστε ο Κέβιν Κίγκαν "πλακώθηκε" με τον Μπιλ Μπρέμνερ στον τελικό του Σούπερ Καπ Αγγλίας το 1974, όταν η Λίβερπουλ έπαιξε στο Γουέμπλεϊ με τη Λιντς.

Οι ατάκες του "Σανκς", οι κινήσεις του σε κάποια ιστορία, κάθε 15 Μαρτίου, γίνονται η καλύτερη δυνατή ευχή, εκείνη που σου δίνει μερικές απαντήσεις όταν αναρωτιέσαι γιατί το διαμέτρημα του συλλόγου είναι άφατο, με βρετανικό φλέγμα από τα… καλά και με λογοτεχνική υφή.

1. "Ο Μπράιαν Κλαφ είναι χειρότερος και από τη βροχή στο Μάντσεστερ. Τουλάχιστον ο Θεός τη διακόπτει αυτή, πού και πού".

2. "Αν η Έβερτον έπαιζε στον κήπο που, θα έκλεινα τις κουρτίνες".

3. Η Έβερτον φτάνει σε λίγη ώρα στο "Άνφιλντ", αλλά πρώτος καταφθάνει ο Σάνκλι, με ένα κουτί γεμάτο χαρτιά τουαλέτας. Το δίνει στον θυρωρό του γηπέδου και του φωνάζει: "Πες τους ότι θα τους χρειαστούν".

4. "Όταν πάρεις την μπάλα, θέλω να ντριμπλάρεις δύο παίκτες και να την καρφώσεις στα δίχτυα, όπως έκανες στην Μπέρι", είπε ο Σάνκλι. Ο Λίντσι απάντησε: "Δεν ήμουν εγώ αυτός κόουτς, αυτός ήταν ο Τζίμι Κερ". Ο Σάνκλι γύρισε στον Πέισλι: "Χριστέ μου, Μπομπ, υπογράψαμε λάθος παίκτη".

5. "Φίλε, ο τύπος σκόραρε 200 γκολ σε 270 ματς, ένα απίστευτο ρεκόρ. Και κερδίζει κύπελλα ως προπονητής. Αλλά όταν μιλάει, πρέπει να βάλεις καρφίτσα στα αυτιά σου". Για τον Μπράιαν Κλαφ.

6. "Έχει το ποδόσφαιρο στο αίμα του", σχολίασε ένας απογοητευμένος σκάουτερ. "Έχεις δίκιο", απάντησε ο Σάνκλι. "Αλλά δεν το έχει στα πόδια του".

7. "Ήμουν ο κορυφαίος προπονητής στη Βρετανία επειδή δεν ήμουν ποτέ σατανικός και δεν εξαπάτησα κανέναν. Θα έσπαγα τα πόδια της γυναίκας μου, αν έπαιζα εναντίον της, αλλά δεν θα την έκλεβα".

8. "Είπα σε αυτόν τον παίκτη, ''άκου γιε μου, δεν έσπασες το πόδι σου. Όλα είναι στο μυαλό σου''".

9. "Το πρόβλημα με σένα, γιε μου, είναι ότι όλα τα μυαλά σου είναι στο κεφάλι σου".

10. "Μην ανησυχείς Άλαν. Τουλάχιστον θα παίζεις δίπλα σε μία μεγάλη ομάδα". Στον Άλαν Μπολ, όταν μεταγράφηκε στην Έβερτον.

11. "Αν δεν βγει παίκτης της χρονιάς, πρέπει εκείνοι που ψήφισαν οποιονδήποτε άλλο να συλληφθούν και να σταλούν στο Κρεμλίνο". Για τον Τόμι Σμιθ.

12. "Δεν είναι μόνο ο κορυφαίος σέντερ φορ της Αγγλίας, αλλά και ο μόνος". Για τον Ίαν Σεντ Τζον.

13. "Ναι, ο Ρότζερ Χαντ χάνει μερικά, αλλά είναι στη σωστή θέση για να τα χάσει".

14. "Ούτως ή άλλως, τον ήθελα για τις ρεζέρβες". Όταν ο Λου Μακάρι υπέγραψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

15. "Δεν είχα καμία μόρφωση. Έπρεπε να χρησιμοποιήσω το μυαλό μου".

16. "Μα εκεί μένω". Σε ρεσεψιονίστα σε ξενοδοχείο των Βρυξελλών, όταν ζήτησε εξηγήσεις γιατί σημείωσε "Άνφιλντ" ως διεύθυνση του σπιτιού του.

17. "Ο πρόεδρος Μάο δεν έχει δει σπουδαιότερη παράσταση κόκκινης δύναμης".

18. "Ήταν το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, όταν το είπα στον πρόεδρο. Ένιωσα σαν να έπρεπε να κάτσω στην ηλεκτρική καρέκλα". Την ημέρα που παραιτήθηκε από προπονητής της Λίβερπουλ.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails