powered by Agones.gr - opap

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Οι μεγάλες Προρρήσεις του Ελληνισμού!...


Οι μεγάλες Προρρήσεις του Ελληνισμού!...

Συγκλονιστικές μαρτυρίες Αρχαίων Ελλήνων προφητών, που απεικονίσθηκαν με θριαμβικό τρόπο μέσα στις χριστιανικές εκκλησίες όλου του κόσμου!..

Πάνω: «Σίβυλλα», έργο του ισπανού καλλιτέχνη Ντιέγο Βελάθκεθ, Meadows Museum, Ντάλας, Τέξας. Κάτω: Τοιχογραφία της Δελφικής Σίβυλλας από τον Μιχαήλ Αγγελο, Καπέλα Σιξτίνα.

ΕΙΧΑ την μεγάλη χαρά και τιμή να έχω ως προσκεκλημένο της τηλεοπτικής εκπομπής «Τι εστίν αλήθεια;» (Τηλεάστυ, Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2002) τον καθ’ όλα άξιο και μεγάλο γνώστη της Ελληνοορθοδόξου Γραμματείας μας, αλλά και Διευθυντή του Υπουργείου Πολιτισμού κ Θεοχάρη Μιχαήλ Προβατάκη, με ένα θέμα, που συγκλόνισε τους τηλεθεατές. Ένα θέμα, που είχε να κάνη με τις αρχαίες Σίβυλλες και Πυθίες, αλλά και πολλούς αρχαίους Ελληνες φιλοσόφους και σοφούς, που βρίσκονται σήμερον ζωγραφισμένοι σε πάρα πολλούς ορθοδόξους χριστιανικούς ναούς και μοναστήρια του κόσμου – δείγμα (αν θέλετε) του σπερματικού λόγου, που χάρισε απλόχερα η Θεία Πρόνοια στους αρχαίους Ελληνες προγόνους μας , για να προλειάνουν το έδαφος της Ελεύσεως του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού εις την γη.
Σίβυλλες, Πυθίες και Χρησμοδότριες, Μάντεις, Προφήτες και Οιωνοσκόποι, Σοφοί, Φιλόσοφοι και Συγγραφείς, όλοι μαζί, σαν ένα σώμα, κοσμούν με την ακτινοβόλον προσωπικότητά τους τους ορθοδόξους χριστιανικούς ναούς και τα μοναστήρια της όπου γης χριστιανοσύνης , για να προετοιμάσουν την Οδόν του Κυρίου, που προήλθε από την εξελληνισμένην περιοχήν της Γαλιλαίας, την Ναζαρέτ, για να διδάξη στους Ελληνες «πως δει διάκεισθαι παρά θεοίς και ανθρώποις», όπως θάλεγε ο θεόπνευστος Σωκράτης στον Αλκιβιάδη, σύμφωνα με όσα μας διασώζει στο ομώνυμο έργο του ο θεϊκός Πλάτων.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι οι Ιουδαίοι - και δη οι Φαρισαίοι - είχαν τρομοκρατηθεί στην ιδέα μήπως ο Ιησούς «μέλλει πορεύεσθαι και διδάσκειν τους Ελληνας;».
Ας δούμε, όμως, το συγκεκριμένο χωρίο της Γραφής:
«Είπεν ουν ο Ιησούς έτι μικρόν χρόνον μεθ’ υμών ειμί και υπάγω προς τον πέμψαντά με.
Ζητήσετέ με και ουχ ευρήσετε και όπου ειμί εγώ, υμείς ου δύνασθε ελθείν.
Είπον ουν οι Ιουδαίοι προς εαυτούς που ούτος μέλλει πορεύεσθαι, ότι ημείς ουχ ευρήσομεν αυτόν; μη εις την διασποράν των Ελλήνων μέλλει πορεύεσθαι και διδάσκειν τους Έλληνας; » (Ιω. 7, 33-35).

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο κ ΘΕΟΧ. ΠΡΟΒΑΤΑΚΗΣ

Πως εξηγεί, όμως, το όλο θέμα ο Καθηγητής κ Θεοχάρης Μιχαήλ Προβατάκης;
Διαβάζομεν:
« Η πνευματική αχτινοβολία των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων δεν έπαυσε διαχρονικά να επιδρά και να συγκινεί όχι μόνον εκείνους που ασχολήθηκαν με τη φιλοσοφία και τις καλές τέχνες, αλλά και χιλιάδες άλλους που ασχολήθηκαν είτε με τις εικαστικές και διακοσμητικές τέχνες, είτε ανήκαν στα ευρύτερα στρώματα των ορθοδόξων λαών. Ιδιαίτερα μάλιστα πολλοί από τους εκφραστές του κλασσικού αυτού μεγαλείου τόσο αγαπήθηκαν από τους βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς λογίους και τόσο τιμήθηκαν από το λαό ώστε ε ι κ ο ν ο γ ρ α φ η θ η κ α ν ολόσωμοι μέσα σε δεκάδες ναούς και μοναστήρια της Ορθόδοξης Ανατολής ανάμεσα η δίπλα σε προφήτες και μάρτυρες, σε αγίους και δικαίους, σε οσίους και αγγέλους της Εκκλησίας μας.
Και τούτο επειδή οι Ελληνες φιλόσοφοι της αρχαιότητας θεωρήθηκαν από τους επιγόνους τους μακρινοί πρόδρομοι και προάγγελοι του ερχομού του Χριστού στον κόσμο, αφού το νόημα της διδασκαλίας τους και το βαθύτερο φιλοσοφικό τους έργο οδήγησε και οδηγεί στη χριστιανική αποκάλυψη. Η αναφορά εξ άλλου του Χριστού στους Ελληνες όταν θέλησαν να τον ιδούν στην Παλαιστίνη λέγοντάς τους ότι, «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου», όπως η διαπορία των Ιουδαίων «μη εις την διασποράν των Ελλήνων μέλλει πορεύεσθαι και διδάσκειν τους Ελληνας», σηματοδοτούν τη σχέση του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού απόηχος της οποίας είναι και οι παραστάσεις Ελλήνων φιλοσόφων, Σιβυλλών και εθνικών ποιητών μέσα σε βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους και παρά το έντονο θεοκρατικό χαρακτήρα που επικρατούσε τότε.
Μακρά επιτόπια επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήσαμε στον ευρύτερο ελληνικό χώρο και μάλιστα στο Αγιο Ορος, στην Κρήτη, στην Μακεδονία, στην Πελοπόννησο, στην Ηπειρο και στην Θεσσαλία και ακόμη στη Μικρά Ασία και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Παλαιστίνη, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στη Σερβία και στη Ρωσία, ε ν τ ο π ί σ α μ ε , φωτογραφήσαμε και μελετήσαμε δεκάδες άγνωστες παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων σε τοίχους καθολικών μοναστηριών, σε ενοριακούς ναούς και εξωκλήσια σε συνάρτηση με την παράσταση της Ρίζας του Ιεσσαί η ανεξάρτητα από αυτή και οι οποίες προσετέθησαν στις ήδη γνωστές παρόμοιες εικονογραφικές συνθέσεις.
Εικονίζεται δηλαδή η παράσταση της Ρίζας του Ιεσσαί σύμφωνα με την μεταγενέστερη Ερμηνεία της Ζωγραφικής Τέχνης του Διονυσίου του εκ Φουρνά όπου δεξιά και αριστερά του Ιεσσαί και κάτω από τους Προφήτες, «…παρίστανται οι σοφοί των Ελλήνων … βαστάζοντες τας ρήσεις των και βλέποντες άνω δεικνύουσι εις την γέννησιν του Χριστού». Και ακόμη στην περιγραφή του ο Διονύσιος συμπεριέλαβε εκτός από τους αρχαίους Ελληνες σοφούς που ομίλησαν περί της ένσαρκης οικονομίας του Χριστού, τον Θούλη βασιλιά της Αιγύπτου, τον Βαλαάμ εθνικό Προφήτη των Ιουδαίων, και την Σιβύλλα προφήτιδα και ιέρεια του Απόλλωνα που συναντήσαμε σε όχι λίγα παραδείγματα…».

ΠΟΙΟΣ Ο ΒΑΛΑΑΜ;

Ο Καθηγητής κ. Θεοχάρης Μιχ. Προβατάκης κάνει μίαν αναφοράν στον Προφήτη Βαλαάμ, που αξίζει τον κόπο να την διαβάσωμε, γιατί, μέσα σ’ αυτήν την αναφορά αλιεύουμε μία σοβαρή είδηση:
« Ο Βαλαάμ, εθνικός προφήτης των Ιουδαίων, υιός του Βεώρ από την πόλη Βαθουρά ή Πεθώρ κοντά στον Ευφράτη ποταμό, προσεκλήθη από τον βασιλιά των Μωαβιτών Βαλάκ να καταρασθεί τους Ισραηλίτες παίρνοντας την υπόσχεση ότι θα τύχη μεγάλων τιμών και αμοιβών. Ο Θεός όμως εμπόδισε τον Βαλαάμ να καταρασθεί τους επιδρομείς Εβραίους και απεναντίας τους ευλόγησε προλέγοντας την προέλευση από αυτούς κάποιου σπουδαίου προσώπου το οποίο παρομοίασε ως άστρο. Στην προφητεία αυτή δόθηκε τόσο από τη ραββινική όσο και την εκκλησιαστική γραμματεία μεσσιανικό νόημα και γι’ αυτό παριστάνεται σε ναούς και μοναστήρια της Ορθόδοξης Ανατολής. Παρά ταύτα όμως η στάση του Βαλαάμ δεν υπήρξε τελείως ευνοϊκή προς τους Εβραίους. Εκτός των δισταγμών του για την ενέργεια αυτή βαρύνεται και από την σύσταση που έκανε στον Βαλάκ όπως αποστείλει γυναίκες στο στρατόπεδο των Εβραίων για να παρασύρει το λαό του Θεού σε ακολασία και ειδωλολατρεία, ώστε να απολέσουν τη δύναμή τους. Τούτο και συνέβη γι’ αυτό και ο Θεός ετιμώρησε σκληρά τους παρασυρθέντες ενώ ο Βαλαάμ σκοτώθηκε αργότερα σε μια εκδικητική επιδρομή των Εβραίων.
Όπως διεπίστωσαν, ήδη, οι φίλοι αναγνώστες, ο Καθηγητής κ Θεοχάρης Μιχ. Προβατάκης αναγνωρίζει το γεγονός ότι οι Εβραίοι ήσαν «επιδρομείς» στον χώρο της Παλαιστίνης – κάτι που επιβεβαίωσε και σε σχετική ερώτηση του γράφοντος κατά την προρρηθείσαν τηλεοπτικήν εκπομπήν, που μεταδώσαμε από το «Τηλεάστυ» την Κυριακήν, 8 Δεκεμβρίου 2002.
Για μία ακόμη φορά, λοιπόν, διαπιστώνεται το γεγονός, ότι οι Εβραίοι της Παλαιστίνης ήσαν επήλυδες στον χώρο αυτό, όπου απ’ τα πανάρχαια χρόνια πήγαν να κατοικήσουν ¨Ελληνες, όπως για παράδειγμα οι Παλαιστίνιοι ( Ελληνες εκ Κρήτης). Αυτός και ο λόγος που μέσα στο βιβλίο μας «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», καταχωρούμε χάρτη, που δείχνει τουλάχιστον 115 ελληνικές πόλεις κατά την εποχήν του Ιησού Χριστού, πολλές εκ των οποίων πολύ πριν η επιστρέψουν οι Εβραίοι στην υποτιθέμενη γη τους από την γη των Φαραώ.

ΤΙ ΗΣΑΝ ΟΙ ΣΙΒΥΛΛΕΣ;

Σίβυλλες (η Σιβύλλες) εκαλούντο από τους αρχαίους Ελληνες οι γυναίκες που εμπνέονταν από τον Απόλλωνα και για τον λόγο αυτό είχαν μαντική δύναμη. Έτσι (όπως υποστηρίζει και ο κ Θεοχ. Μιχαήλ Προβατάκης) από την πρώϊμη ακόμη αρχαιότητα οι γυναίκες που κατελαμβάνονταν από νευρικές παθήσεις και από ταραχές έκστασης, εθεωρούνταν θύματα της ενέργειας του Απόλλωνα ο οποίος τις μετέτρεπε σε όργανά του κατά την πίστη των αρχαίων Ελλήνων.
«Αρχαιότερο και σπουδαιότερο παράδειγμα της καταστρεπτικής αυτής δαιμονοληψίας – γράφει ο ως άνω Καθηγητής- είναι η προφητική Κασσάνδρα της οποίας οι πάντοτε αψευδείς χρησμοί ουδέποτε έγιναν πιστευτοί, έγιναν όμως αιτίας σκληρών βασάνων και απαύστων οραματισμών. Οι πρώτες αυτές γυναίκες που εμπνέονταν από τον Απόλλωνα ονομάζονταν γενικά Σίβύλλες…»
Να θυμίσουμε εδώ στους φίλους αναγνώστες ότι μία εκ των ως άνω Σιβυλλών, όπως η Σίβυλλα η Ερυθραία, σύμφωνα με τον Ευσέβιο Καισαρείας, είχε προφητεύσει με ποιητική ακροστιχία όχι μόνον την Ελευση του Κυρίου (ΙΗΣΟΥΣ ΧΡ(Ε)ΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ), αλλά και το τέλος του κόσμου!
Την ως άνω προφητεία, μετέφρασαν στα λατινικά ο Κικέρων και ο Βιργίλιος, πράγμα που αποδεικνύει ότι το γεγονός αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και μη εμβόλιμο από τους μεταγενεστέρους συγγραφείς ή τυμβωρύχους του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.
Πάντα ταύτα, βέβαια, στο μας έργο «ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ», πού θα κυκλοφορήσει -πρώτα ο Θεός-ολοκληρωμένο σε έξι (6) τόμους (έχουν κυκλοφορήσει ήδη οι τρεις πρώτοι τόμοι) με ένα ένθετο έγχρωμο λεύκωμα 16 εικόνων Σιβυλλών και Πυθιών η Προφητισσών του Ελληνισμού, μέσα από την υπέροχη και τόσο επιμελημένη συλλογή ποιύ έκανε ο πολυαγαπητός μας Καθηγητής κ Θεοχάρης Μιχαήλ Προβατάκης, ο οποίος μας υποσχέθηκε τηλεοπτικώς για την προσφορά του αυτή προς το βιβλίο μας. Ένα βιβλίο που θα συγκλονίσει τον κόσμο με τις αποκαλύψεις του!…

OI MEΓΑΛΕΣ ΠΡΟΡΡΗΣΕΙΣ!…

Αλλά, και όποιος διαβάσει το βιβλίο μας : «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός –Χριστιανισμός», θα βρει μέσα δεκάδες συγκλονιστικές προφητείες αρχαίων Ελλήνων σοφών και φιλοσόφων, που δεν υπάρχουν μέσα εις την Αγία Γραφή, παρά το γεγονός ότι, οι περισσότερες εξ αυτών ομιλούν για την Έλευση του Θεανθρωπου πάνω στη γη! Ο Αισχύλος, για παράδειγμα, βάζει στο στόμα του Προμηθέως την προφητείαν περί του Λυτρωτού του κόσμου και προβλέπει επακριβώς πότε θα γίνει τούτο!..
Ο Σωκράτης , όχι μόνον μέσα στο δικαστήριο, αλλά και κατά την συζήτησή του με τον Αλκιβιάδη, προβλέπει ότι ο Θεός δεν θα εγκαταλείψει τον κόσμο και πολύ σύντομα θα τους στείλει κάποιον από τον ουρανό για να τους διδάξει πώς πρέπει να συμπεριφέρονται μεταξύ των,!… Ο Πλάτων, στην Πολιτεία του, όχι απλώς προβλέπει την Σταύρωση του Κυρίου, αλλά προχωρεί περισσότερον: Λέγει ότι ο Χριστός, κατά την Σταύρωση, θα υποστεί εγκαύματα στους οφθαλμούς Του, πράγμα το οποίο επιβεβαίωσε ειδική μελέτη Γερμανού Καθηγητού!… Και όχι μόνον…
Ο ίδιος ο Μέγας Αθανάσιος, μέσα στο σύγγραμμά του «Περί του Ναού (τω αγνώστω Θεώ) και περί των διδασκαλείων και των θεάτρων των εν Αθήναις», διασώζει αρκετές από τις προφητείες μεγάλων αρχαίων Ελλήνων (Σόλωνος, Θουκυδίδου, Χίλωνος, Πλουτάρχου, κλπ), ενώ ο Ευσέβιος Καισαρείας διασώζει μία συγκλονιστική προφητεία της Σίβυλλας της Ερυθραίας που ομιλεί για το τέλος του κόσμου και φέρει την Ακροστιχίδα : ΙΗΣΟΥΣ ΧΡ(Ε)ΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ !…
Θα διαβάσουμε την προφητεία αυτή, έτσι όπως την απέδωσε στην Νεοελληνική γλώσσα ο κ. Γεώργιος Ντελόπουλος, γλωσσολόγος και ιστορικός:

Ιδρώτα από καύμα η γή θα βγάζει τα σημάδια της Κρίσης σαν θα φανούν.
Η εμφάνισή του ανά τους αιώνες Βασιλιά από τον ουρανό θα γίνει.
Στη μέλλουσα Κρίση κάθε ανθρώπου και του κόσμου όλου παρών θα είναι.
Ομως το Θεό και οι πιστοί και οι άπιστοι θα δούνε.
Υψιστος στη συντέλεια του χρόνου με τους Άγιους μαζί.
Σάρκα έχοντας στο Βήμα επάνω τις ψυχές των ανθρώπων θα κρίνει.

Χέρσος ο κόσμος όλος γεμάτος αγκάθια όταν κάποτε θα γενεί.
Ριγμένα κάτω τα είδωλα κι όλα τα πλούτη απ’ τους θνητούς θα είναι.
Eνα παρανάλωμα φωτιάς η γη θα γίνει με ουρανό και θάλασσα μαζί.
Iχνη ακολουθώντας τις πύλες του Άδη θα γκρεμίσει.
Στο φως το ελεύθερο καθένας απ’ τους νεκρούς θε να βγεί.
Τους Άγιους και τους άνομους το πυρ για τους αιώνες θα δοκιμάσει.
Oσα και να ΄κανε καθείς κρυφά για όλα τότε θα μιλήσει.
Στήθια γι’ αυτό γεμάτα σκοτάδι με φως αστέρων ο Θεός θα τα ανοίξει.

Θρήνος απ’ όλους θα ξεσπάσει και χτύπημα δοντιών.
Eκλειψη του φωτός του ήλιου θα γίνει και σύνολα αστέρων θα χαθούν.
Ο ουρανός θα σκοτεινιάση και η σελήνη το φως της θα χάσει.
Υψώνονται τότε τα φαράγγια, καταστρέφονται τα υψώματα των βουνών.

Yψος κανένα πιο φοβερό για τον άνθρωπο δε θα φανεί.
Iσα θα είναι τα όρη με τις πεδιάδες και η θάλασσα όλη.
Ούτε πια θα μπορεί κανείς σ’ αυτή να πλέει, αφού κεραυνός τη γη θα κάψει.
Σύσσωμα θα χαθούν οι πηγές μαζί με τα ποτάμια που θ’ ανεβάζουν.

Σάλπιγγα απ’ τον ουρανό πολύκλαυστη φωνή θ’αφήσει.
Ωϊμέ σημαίνοντας για τ’ άθλιο το βδέλυγμα και τις συμφορές του κόσμου.
Το χάος σαν τα Τάρταρα μια γή σαν άβυσσο ανοιγμένη θε να το δείξη τότε.
Η έλευση θα γίνει των βασιλιάδων όλων πάνω στο Βήμα του Θεού.
Ροή φωτιάς από τον ουρανό κυλώντας μαζί με θειάφι ποτάμι θα γεμίσει.

Σημείο όμως τότε για όλους τους θνητούς τρισένδοξο.
Το ξύλο όπως το κέρας για τους πιστούς θα γίνει.
Ανάχωμα, προστασία από τον κόσμο θα είναι των ευσεβών η ζωή.
Υπεράνω φωτίζοντας τους πιστούς με δώδεκα πηγές υδάτων.
Ραβδί ποιμενικό σιδερένια οδηγήτρια θα κυβερνήσει.
Ο Θεός μας αυτός που τώρα στα άκρα των πιο πάνω στίχων έχει γραφεί.
Σωτήρας μας Βασιλιάς Αθάνατος, αιτία γίναμε εμείς για τα δικά Του Πάθη.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails