powered by Agones.gr - opap

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Τι έμαθα από τον Έλληνα πατέρα!

1. Παντογνωσία: Έτσι όπως τα λέω είναι, η γη είναι επίπεδη.
2. Πρώτες βοήθειες: Κατούρα το να περάσει.
3. Ερωτικές σχέσεις: Κοίτα να μπλεχτείς με καμιά πλούσια, να ξεκουράσεις το γερο - πατέρα σου.
4. Παραδειγματισμό: Που την είχα αυτή τη βέργα;
5. Βιολογία: Ίδιος η μάνα σου.
6. Παράδοση: Τα παιδιά θα πάρουν τα ονόματα των γονιών σου.
7. Οικονομία: Δεν έχει άλλα λεφτά για χαρτζιλίκι.
8. Κοινωνικοποίηση: Πήγαινε παίξε με τα άλλα παιδάκια, άσε με να κοιμηθώ.
9. Αθλητισμός: Τρέξε μην σε πιάσω στα χέρια μου.
10. Πρότυπα: Δες τον πατέρα σου τι έξυπνος είναι.
11. Οδηγική συμπεριφορά: Κοίτα τι έκανε ο μαλ@κας, βλέπεις εσύ να μαθαίνεις με τι μαλ@κες θα συναναστρέφεσαι;
12. Εκτίμηση της γυναίκας: Η άχρηστη μάνα σου σε έκανε κακομαθημένο.
13. Ανάληψη πρωτοβουλίας: Πήγαινε στη μάνα σου να σε βοηθήσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Τι έμαθα από τον Έλληνα πατέρα!”

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Βρίζετε τον υπολογιστή σας; Δεν είστε ο μόνος…

Έρευνα έδειξε οτι πολλοί είναι οι κάτοχοι ηλεκτρονικού υπολογιστή που τον κακομεταχειρίζονται ή απλά τον βρίζουν, με τους μισούς σχεδόν χρήστες να έχουν βρίσει τουλάχιστον μία φορά τον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή τους…


…Σύμφωνα με μία έρευνα που έκαναν οι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας της Avira, προέκυψε ότι σχεδόν δύο στους πέντε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο έχουν βρίσει και καταραστεί τους υπολογιστές τους, κάποια στιγμή στο παρελθόν!

Ενώ από την άλλη σχεδόν το ίδιο ποσοστό ατόμων παραδέχτηκαν οτι δεν έχουν ποτέ βρίσει τον υπολογιστή τους σε στιγμές απογοήτευσης.

Το 11% των συμμετεχόντων παραδέχτηκαν ότι ευχήθηκαν να συμβεί κάτι καταστροφικό στο PC τους, ενώ το 9 % έχουν, στην πραγματικότητα, χτυπήσει τον υπολογιστή τους με ένα άλλο αντικείμενο (π.χ. ρόπαλο του μπέιζμπολ, γροθιά, κλπ.) και μόλις το 3% έχει κάνει θρύψαλα τον υπολογιστή του πετώντας το κάτω, ή προς κάποιο άλλο αντικείμενο.

Στην έρευνα συμμετείχαν 14.284 χρήστες απ’ όλο τον κόσμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Βρίζετε τον υπολογιστή σας; Δεν είστε ο μόνος…”

ΠΑΡΕΜΕ...ΠΑΡΕΜΕ....ΕΕΕΕΕ



  Μια μέρα ο Τοτός πάει στο σχολείο με το ένα μάτι μαυρισμένο. Τον βλέπει η δασκάλα και τον ρωτάει αν τσακώθηκε με κανέναν...

- Με έδειρε ο μπαμπάς μου, απαντάει ο Τοτός. Χθες βράδυ με ρώτησε αν έχω κοιμηθεί και εγώ του...

είπα "Οχι", έτσι ήρθε και με έδειρε.

- Λοιπόν, λέει η δασκάλα, σήμερα το βράδυ αν θα σε ξαναρωτήσει αν είσαι ξύπνιος δεν θα απαντήσεις, δεν θα πεις κουβέντα.


Την άλλη μέρα πάει ο Τοτός στο σχολείο μελανιασμένος από το ξύλο και τον ρωτάει ξανά η δασκάλα αν έκανε αυτό που του είπε.


- Να, λέει ο Τοτός, χθες βράδυ που πήγα να κοιμηθώ με ρωτάει ο μπαμπάς μου "Τοτέ..κοιμήθηκες;" και εγώ δεν απάντησα.


Μετά από κάποιες ώρες ακούω την μαμά μου να φωνάζει "Πάρε με, ναι, πάρε με!" κι εγώ πετάχτηκα από το κρεβάτι μου και λέω "ΕΕΕ!!! Που πάτε; Πάρτε με κι εμένα μαζί σας."



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “ΠΑΡΕΜΕ...ΠΑΡΕΜΕ....ΕΕΕΕΕ”

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

ΕΡΤ HD: Το Νέο κανάλι υψηλής ευκρίνειας…


Η μετάβαση της Δημόσιας Τηλεόρασης στην Ψηφιακή Εποχή συνεχίζεται, με την έναρξη πιλοτικών μεταδόσεων σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας (High Definition)…


…Η πρώτη απευθείας μετάδοση πραγματοποιήθηκε μόλις χθες, με τον αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα, σε παράλληλη μετάδοση με τη ΝΕΤ. Για το σκοπό αυτό, δημιουργείται ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΡΤ, με την ονομασία ΕΡΤ HD.

Το EΡΤ HD θα ενταχθεί στο δεύτερο ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ, από κοινού με τα τηλεοπτικά προγράμματα ΝΕΤ, ΕΤ1 και ΕΤ3, αντικαθιστώντας το κανάλι της Βουλής.

Ταυτοχρόνως, τα προγράμματα του σινε+ και του σπορ+ θα συγχωνευθούν και θα δημιουργηθεί ένα νέο ενιαίο πρόγραμμα, το σινε/σπορ +, με το περιεχόμενο του σπορ+ στην πρωινή ζώνη και του σινε+ στην βραδινή.

Θα διαμορφωθούν λοιπόν δύο ψηφιακά μπουκέτα της ΕΡΤ, με τέσσερα τηλεοπτικά προγράμματα ανά ψηφιακό μπουκέτο.

Η κωδικοποίηση του δεύτερου ψηφιακού μπουκέτου θα μετατραπεί εφεξής στο σύστημα MPEG 4. Το πρώτο ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ θα συνεχίσει με κωδικοποίηση MPEG 2, για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Ο ήχος του προγράμματος ΕΡΤ HD θα είναι στερεοφωνικός. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, η ΕΡΤ θα είναι σε θέση να προσφέρει και ήχο Surround 5.1 στις μεταδόσεις HD.

Σε συνέχεια της πρώτης μετάδοσης του αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα, η ΕΡΤ προγραμματίζει παράλληλες μεταδόσεις και σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας των παρακάτω γεγονότων:

• Ημιτελικός Champions League: Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ – Σάλκε, στις 4/5/2011
• Final 4 Euroleague Basketball: 6 και 8/5/2011
• Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision 2011 (Ημιτελικοί και τελικός): 10, 12 και
14/5/2011

• Τελικός UEFA Champions League: 28/5/2011
• Τελική φάση τουρνουά τένις Roland Garros: 31/5/2011 – 5/6/2011
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “ΕΡΤ HD: Το Νέο κανάλι υψηλής ευκρίνειας…”

Κομοτηνή: Πήγε σε στριπτιτζάδικο αλλά …ξέχασε να πληρώσει!


«Τα πιάσαμε τα λεφτά μας» φαίνεται να είπαν οι υπάλληλοι του στριπτιτζάδικου όταν είδαν τον επιχειρηματία από την Κομοτηνή να μπαίνει στο μαγαζί με ύφος πολλών ...
καρδιναλίων!

Ο επιχειρηματίας φώναξε όλα τα κορίτσια του μαγαζιού να κάτσουν στο τραπέζι του και άρχισε να τις κερνάει σαμπάνιες, χωρίς να φαίνεται ότι λογαριάζει τα χρήματα!

Η βραδιά όμως πέρασε και ήρθε η ώρα που έπρεπε να πληρώσει τον λογαριασμό, ο οποίος ήταν στα 600 ευρώ! Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε! Ο άντρας αφού άλλαξε δέκα χρώματα καθώς δεν περίμενε αυτό το ποσό, τους είπε ότι δεν πρόκειται να τα πληρώσει, άφησε 200 ευρώ που είχε πάνω του και έφυγε σαν κύριος!

Η βραδιά όμως του βγήκε ξινή καθώς οι μπράβοι του κέντρου τον εντόπισαν έξω από πατσατζίδικο και τον έκαναν τόπι στο ξύλο! Από εκείνη την ημέρα ο επιχειρηματίας αποφεύγει να κυκλοφορεί στο δρόμο για να μην τον ρωτούν τι συνέβη! Το πάθημα πρέπει να του έγινε μάθημα!

Πηγή: Εφημερίδα Xronos
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Κομοτηνή: Πήγε σε στριπτιτζάδικο αλλά …ξέχασε να πληρώσει!”

Οι Βρετανοί μάς ζήτησαν αεροσκάφη για βομβαρδισμούς στη Λιβύη

Οι Βρετανοί μάς ζήτησαν αεροσκάφη για βομβαρδισμούς στη Λιβύη




Διερευνητική προσέγγιση στην ελληνική κυβέρνηση για να συνεισφέρει αεροπορικές δυνάμεις στους βομβαρδισμούς της Λιβύης κατέθεσε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης εβδομάδας το Λονδίνο. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», η Αθήνα είπε όχι στο βρετανικό αίτημα. Μάλιστα, ο βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον φέρεται να επικοινώνησε για το θέμα αυτό με τον έλληνα ομόλογό του κ. Γ. Παπανδρέου. Η οριστική αρνητική απάντηση της Αθήνας δόθηκε από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας.

Υπενθυμίζεται ότι όταν συζητείτο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αλλά και από τη «συμμαχία των προθύμων», η επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων (no-fly zone) στη Λιβύη βάσει και του ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είχε αρχικά εξεταστεί από τους επιτελείς του ΓΕΕΘΑ το ενδεχόμενο να προσφερθούν στην Ατλαντική Συμμαχία τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη F-16.

Ωστόσο, η προσφορά αυτή δεν έγινε τελικά. Η Αθήνα έκρινε ότι η σύγχυση αναφορικά με το ποιος θα έχει τη διοίκηση και τον έλεγχο (command and control) της επιχείρησης δεν της παρείχε την απαραίτητη κάλυψη, ενώ η συμμετοχή της χώρας μας σε καθαρά στρατιωτικές επιχειρήσεις θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτικές περιπλοκές ή και έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό. Παράλληλα όμως, αποφασίστηκε να παρασχεθούν τρεις αεροπορικές βάσεις σε ελληνικό έδαφος (Σούδα, Αραξος, Ανδραβίδα) ως διευκολύνσεις, καθώς επίσης ένα ιτπαμενο ραντάρ τύπου ΑΣΕΠΕ και μία φρεγάτα.

Διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές με τις οποίες συνομίλησε το «ΒΗΜΑonline» τονίζουν ότι η στροφή της Βρετανίας προς την Ελλάδα για να ζητήσει αεροπορικές δυνάμεις ώστε να αυξηθούν οι επιθέσεις εναντίον στόχων του καθεστώτος Καντάφι δείχνει ότι το Λονδίνο και το Παρίσι αναζητούν εναγωνίως να καλύψουν το κενό που έχει προκαλέσει η απόσυρση των αμερικανικών μαχητικών από τους βομβαρδισμούς.

Ηδη άλλωστε, στους κόλπους των συμμετεχόντων στην επιχείρηση «Unified Protector» έχουν αρχίσει να εμφανίζονται τριβές, καθώς μόνο έξι ευρωπαϊκές χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ προσφέρουν αυτή τη στιγμή αεροπορικές δυνάμεις κρούσης εναντίον του Καντάφι: η Βρετανία, η Γαλλία, ο Καναδάς, το Βέλγιο, η Δανία και η Νορβηγία. Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι θα παράσχουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη Predator.

Πηγή:Το βήμα πολιτική-Άγγελος Αθανασόπουλος
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Οι Βρετανοί μάς ζήτησαν αεροσκάφη για βομβαρδισμούς στη Λιβύη”

Όταν ασπρίζουν τα μαλλιά: Γιατί συμβαίνει και πώς να το αντιμετωπίσετε!


Όταν, μπροστά στον καθρέφτη σας, έχετε μείνει σκεπτικοί να κοιτάζετε τα πρώτα λευκά «παράσιτα» στα μέχρι τώρα λαμπερά μαλλιά σας, από τα μυαλό σας ίσως περνούν πολλές απαισιόδοξες σκέψεις.



Πριν πάθετε υστερία με τις βάσιμες υποψίες ότι γερνάτε ή με την ερώτηση «γιατί τόσο νωρίς;» που στριφογυρίζει στο μυαλό σας, καλό θα ήταν να...




γνωρίζετε κάποια πράγματα για το «περήφανο τριχωτό πλαίσιο» του προσώπου μας.



Γιατί τα μαλλιά μας χάνουν το χρώμα τους; Η απόχρωση των μαλλιών μας καθορίζεται από την μελανίνη, μία χρωστική ουσία η οποία, ανάλογα με την ποσότητά της στα κύτταρα της τρίχας, καθορίζει το πόσο σκούρα θα είναι τα μαλλιά. Όταν λοιπόν, τα επίπεδα μελανίνης στην τρίχα ελαττωθούν, η τελευταία χάνει το χρώμα της και γίνεται γκρίζα ή, τελικά, άσπρη.



Η μείωση της μελανίνης παρατηρείται με την πάροδο του χρόνου. Επομένως, όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει σε ηλικία, τόσο λιγότερο είναι το χρώμα με το οποίο είναι εφοδιασμένη η «παλέτα» του οργανισμού του. Πριν όμως φτάσουμε στο βιαστικό συμπέρασμα ότι τα ασπρισμένα μαλλιά ισοδυναμούν με γηρατειά, βασικό είναι να θυμόμαστε ότι κάποιος άλλος παράγοντας αποφασίζει την ηλικία που παρατηρείται το φαινόμενο. Και το όνομα αυτού: κληρονομικότητα.



Με άλλα λόγια, τα πρώτα… «χιόνια στο καμπαναριό» δεν σχετίζονται με τη γοητεία, τη σοφία ή τη γήρανση, όπως αναρωτηθήκαμε στην αρχή, αλλά με τα γονίδια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι στην ηλικία στην οποία «γκρίζαραν» ή «άσπρισαν» οι γονείς ή οι παππούδες σας, είναι πιο πιθανό να αρχίσετε κι εσείς να παρατηρείτε τα μαλλιά σας να χάνουν το χρώμα τους. Δεν υπάρχει κανόνας, καθώς μέλη ορισμένων οικογενειών μπορεί να παρουσιάσουν το φαινόμενο από την εφηβεία τους, ενώ άλλοι μετά τα 40.



Πάντως, από τη στιγμή που θα εντοπίσετε τις πρώτες «συστηματικές» συστάδες άσπρων τριχών (με συνηθέστερη ηλικία τα 30-40 χρόνια) μέχρι να μετατραπούν τα μαλλιά σας σε «λευκό τοπίο» χρειάζεται να περάσουν πάνω από 10 χρόνια. Οι αστικοί μύθοι για περιπτώσεις «ασπρίσματος μέσα σε μια νύχτα» από φόβο ή στεναχώρια απορρίπτονται από τους επιστήμονες ως αναληθείς. Άλλωστε, η κάθε τρίχα έχει φυτρώσει από τον θύλακά της αρκετό καιρό πριν γίνει ορατή σε εμάς, και ως εκ τούτου, το άσπρο της χρώμα είχε καθοριστεί εβδομάδες πριν, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί.



Ας δούμε όμως τις αιτίες της ελάττωσης της μελανίνης, που καταλήγει στην απουσία απόχρωσης στα μαλλιά. Πρόσφατες έρευνες του Πανεπιστημίου Bradley της Αγγλίας έφεραν στο φως στοιχεία που εξηγούν πληρέστερα την πορεία της τρίχας. Στα κύτταρα των μαλλιών υπάρχει το ένζυμο καταλάση, που βοηθάει στη διάσπαση του υπεροξειδίου του υδρογόνου που παράγεται από τον οργανισμό. Όταν μειώνεται η καταλάση, υπάρχει υπεροξείδωση, η οποία καταστρέφει την μελανίνη.



Παράγοντες που συντελούν σε όλη αυτή την «αχρωματική» αλυσίδα, σύμφωνα με μελετητές, είναι η έλλειψη βιταμίνης Β12, κάποιες ιογενείς λοιμώξεις, η αναιμία, το έντονο άγχος και το κάπνισμα.



Πώς να αντιμετωπίσετε το ανεπιθύμητο «άσπρισμα»; Και ενώ στους άνδρες συνηθίζεται να θεωρείται δείγμα γοητείας (αν και ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε πώς αισθάνεται ο κάθε άνδρας για αυτό), στη γυναικεία ψυχολογία το χτύπημα είναι πιο οδυνηρό. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να απελπιστείτε όταν το άσπρο χτυπήσει και τη δική σας πόρτα. Ακολουθούν μερικές προτάσεις για να αντιμετωπίσετε την πρόωρη έλευση των άσπρων τριχών και να κοιτάξετε ξανά άφοβα τον καθρέφτη.



- Η πρώτη συμβουλή είναι να το αντιμετωπίσετε πάνω απ’ όλα με ψυχραιμία. Αυτό που συμβαίνει είναι μια φυσική εξέλιξη στην πορεία του οργανισμού μας και δεν σηματοδοτεί το «τέλος του κόσμου»

- Επισκεφτείτε τον γιατρό σας για να ελέγξετε την περίπτωση που το φαινόμενο οφείλεται σε κάποια λοίμωξη

- Αποφύγετε το κάπνισμα

- Εντάξτε στην διατροφή σας αντιοξειδωτικές τροφές, οι οποίες βοηθούν την δράση των ενζύμων στο τριχωτό της κεφαλής

- Μειώστε τα επίπεδα καφεΐνης και αλκοόλ που καταναλώνετε καθημερινά

- Η κατανάλωση χυμού καρότου ή πιπερόριζας με μέλι δεν είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αναφέρεται ότι βοήθησε ανθρώπους με πρόβλημα πρόωρης ελάττωσης της μελανίνης

- Θρεπτικά συστατικά και ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός, οι βιταμίνες Α και Β και οι πρωτεΐνες θεωρείται ότι συμβάλλουν στην ενίσχυση της μελανίνης

- Οι θηλυκού γένους ενδιαφερόμενες έχουν πάντα την βολική επιλογή ενός καλού κομμωτηρίου στο οποίο θα βάψουν τα μαλλιά τους στην απόχρωση που επιθυμούν, επαναφέροντας το σύνολο των μαλλιών τους στο φυσικό χρώμα ή δοκιμάζοντας μια αλλαγή στην απόχρωση για να ανέβει η διάθεση και η ψυχολογία τους.

- Φυσικά, και οι αρσενικού γένους «ανήσυχοι» για τα μαλλιά τους έχουν την επιλογή της βαφής, αν δεν συμμερίζονται τα ταμπού ή αν σπεύσουν να καλύψουν την «λευκή αλλαγή» από την πρώτη κιόλας στιγμή, πριν να υπάρξουν πολλοί αυτόπτες μάρτυρες των ένοχων τριχών. Μάλιστα, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι καπνιστές έχουν πιθανότητες να «γκριζάρουν» τέσσερις φορές γρηγορότερα.

www.In2life.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Όταν ασπρίζουν τα μαλλιά: Γιατί συμβαίνει και πώς να το αντιμετωπίσετε!”

Στους δημοφιλέστερους προορισμούς η Ελλάδα..

Παρά την κρίση και τα προβλήματα ή χώρα μας παραμένει ένας απο τους δημοφιλέστερους ταξιδιωτικούς προορισμούς.. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ιστοσελίδας hotel.info, η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη θέση των προτιμήσεων.. Συγκεκριμένα η δωρεάν υπηρεσία online ξενοδοχειακών κρατήσεων για...


περισσότερα από 210.000 ξενοδοχεία. (hotel.info), ρώτησε τους πελάτες της για το ποιους θεωρούν καλύτερους ταξιδιωτικούς προορισμούς για το 2011. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα σκαρφάλωσε στην 3η θέση, αφήνοντας πίσω της πολλές χώρες όπως την Γερμανία, την Τουρκία και την Πορτογαλία. Κορυφαίος τουριστικός προορισμός για το 2011 αναδείχτηκε η Ισπανία. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι ήταν από τους λαούς που ψήφισαν την ελληνική φιλοξενία και τις καθαρές θάλασσες, καθώς και στις δύο χώρες η Ελλάδα εξασφάλισε μια θέση ανάμεσα στους 5 κορυφαίους ταξιδιωτικούς προορισμούς. Επίσης οι Γερμανοί και οι Ισπανοί είναι από τους λαούς που θα επισκεφτούν φέτος την χώρα μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Στους δημοφιλέστερους προορισμούς η Ελλάδα..”

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

EΠΙΤΕΛΟΥΣ! Πήρε την ελληνική υπηκοότητα ο Σταύρος Λάλας...


Επιτέλους και μία ευχάριστη είδηση, μέσα στην μαυρίλα η οποία δείχνει να έχει πλακώσει την χώρα μας τις τελευταίες ημέρες...
Ο Σταύρος Λάλας, ο άνθρωπος ο οποίος πέρασε τόσα χρόνια στην φυλακή, επειδή επιχείρησε να βοηθήσει την χώρα μας, πήρε την ελληνική υπηκοότητα, την προηγούμενη εβδομάδα, ανήμερα την Μεγάλη Δευτέρα.

Βέβαια, το να "πανηγυριζουμε" για τα αυτονόητα, είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο βαίνουν τα πράγματα στην χώρα μας, αλλά όπως είπαμε καλό είναι να έχουμε και καμία ευχάριστη είδηση.

Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι η "αναστολή" της ποινής του Σταύρου Λάλα, από τις αμερικάνικες φυλακές, έληξε τον περασμένο Ιούνιο. Ο ελληνικός λοιπόν γραφειοκρατικός μηχανισμός, χρειάστηκε έναν περίπου χρόνο για να δώσει την ελληνική υπηκοότητα σε έναν άνθρωπο που θυσίασε τόσα για την χώρα μας, την ίδια στιγμή που μοιράζει απλόχερα "ιθαγένειες" δεξιά και αριστερά. Και ένας χρόνος, υπό την πίεση χιλιάδων Ελλήνων οι οποίοι κινητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν, με όποιον τρόπο μπορούσαν τον Σταύρο Λάλα, σε κάθε επίπεδο.

Ο "ΕΚ" ήταν από τους πρώτους που κινητοποιήθηκαν για την στήριξη του Σταύρου Λάλα, όχι μόνο ενημερώνοντας το κοινό με συνέντευξη, του μεγάλου αυτού Έλληνα πατριώτη, αλλά τιμώντας τον και στην 1η γιορτή του περιοδικού Patria αλλά και στηρίζοντας τις διάφορες προσπάθειες αλληλεγγύης υπέρ του, από όπου και αν προέρχονταν, αλλά και δίνοντας δημοσιότητα στο θέμα, το οποίο έφτασε μέχρι την Βουλή των Ελλήνων, με ερώτηση που υπέβαλλαν οι Θάνος Πλεύρης και Άδωνις Γεωργιάδης.

Όλα αυτά, ίσως βοήθησαν τον αργοκίνητο μηχανισμό του ελληνικού κράτους να λειτουργήσει. Ας ελπίσουμε ότι τώρα δεν θα αφήσει τον Στάυρο Λάλα εγκαταλελειμμένο, όταν είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζει τεράστια οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα. Το πραγματικά ενδιαφέρον της υπόθεσης όμως είναι το ότι για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι εάν οι Έλληνες πατριώτες κινητοποιηθούν μπορούν να πετύχουν πράγματα και να επιβάλλουν στο κράτος να πράξει τα δέοντα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “EΠΙΤΕΛΟΥΣ! Πήρε την ελληνική υπηκοότητα ο Σταύρος Λάλας...”

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Είναι η πρώτη σου φορά. Καθώς ξαπλώνεις πίσω οι μύεσ σου σφίγγουν.
Προσπαθείσ να τον κάνεις να καθυστερήσει ψάχνοντας για δικαιολογία, αλλά
αυτός δεν πτοείται καθώς σε πλησιάζει. Ρωτάει αν φοβάσαι κι εσύ κουνάσ το
κεφάλι αρνητικά. Έχει μεγαλύτερη εμπειρία, αλλά είναι η πρώτη φορά που το
δάχτυλό του βρίσκει το σωστό μέρος. Το βάζει πιο βαθιά κι εσύ ανατριχιάζεις.
Το σώμα σου τεντώνεται, αλλά αυτός είναι ευγενικός όπως ακριβώς υποσχέθηκε!
Σε κοιτάει βαθιά στα μάτια και σου ζητάει να τον εμπιστευτείς - το έχει
ξανακάνει πολλές φορές. Τ ο ψύχραιμο χαμόγελό του σε ηρεμεί καθώς ανοίγεις
διάπλατα για να του δώσεις περισσότερο χώρο για ευκολότερη είσοδο. Αρχίζεισ
να τον παρακαλάσ να βιαστει, αλλά αυτοσ προχωραει πολύ αργά, θελοντασ να
σου προκαλέσει όσο το δυνατόν λιγότερο πόνο. Καθώς πιέζει κοντύτερα,
προχωρώντας βαθύτερα, αισθάνεσαι τον ιστό να υποχωρεί. Ο πόνοσ διαπερνάει
ολόκληρο το σώμα σου και αισθάνεσαι λίγο αίμα να τρέχει καθώς εκείνος
συνεχίζει. Δείχνει ανήσυχος και σε ρωτάει αν πονάει πολύ...
Τα μάτια σου γεμίζουν δάκρυα καθώς κουνάσ το κεφάλι αρνητικά και τον
παροτρύνεις να συνεχίσει. Αρχίζει να μπαινοβγαίνει με τέχνη αλλά το
μούδιασμα σε κάνει να μην τον αισθάνεσαι μέσα σου. Μετά από μερικές ξέφρενες
στιγμές, αισθάνεσαι μια έκρηξη μέσα σου καθώς εκείνοσ το τραβάει έξω. Ακόμα
ανάσκελα, αναπνέεις λαχανιασμένα, όλο χαρά που τελείωσε.
Σε κοιτάει και με ένα ζεστό χαμόγελο σε ρωτάει αν αισθάνεσαι καλά και σε
διαβεβαιώνει ότι τώρα θα είναι πολύ καλύτερα από πριν. Εσύ τον ευχαριστείς
λέγοντάς του πόσο καλός οδοντογιατρός είναι. Ήταν, βλέπεις, η πρώτη φορά που
σου έκαναν εξαγωγή δοντιού
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ”

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Αδώνεια: Το Πάσχα των Αρχαίων Ελλήνων



Στις παραδόσεις των λαών της ανατολικής μεσογείου , υπάρχουν τουλάχιστον 16 θεοί που βιώνουν το δράμα του θανάτου αλλά και ταυτόχρονα την λύτρωση της αναστάσεως.
Στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο εκτός από τον Δία/Φελχανό και τον Διόνυσο/Ζαγρέα , ο σημαντικότερος Θεός που πεθαίνει και ανασταίνεται , είναι ο ‘ Αδωνις


Σύμφωνα με την παράδοση ο Αδωνης ήταν γιός του Κινύρα κι της Σμύρνας. Όταν γεννήθηκε ήταν τόσο πανέμορφο μωρό που μόλις τον είδε η Θεά Αφροδίτη τον ερωτεύτηκε και για να μην τον χάσει τον έβαλε σε μία λάρνακα και τον εμπιστεύθηκε στην Περσεφόνη, την Θεά του Κάτω Κόσμου.

Όταν όμως ο Αδωνις μεγάλωσε , η Περσεφόνη θαμπωμένη και αυτή από την ομορφιά του , αρνήθηκε να τον επιστρέψει και τότε η Αφροδίτη ζήτησε την συνδρομή του Δία.Ο πατέρας των Θεών τότε έδωσε τον όμορφο νέο για τα 2/3 του χρόνου στην Αφροδίτη και το 1/3 στην Περσεφόνη.


Η Αφροδίτη εγκατέλειψε τον Ολυμπο και ακολούθησε τον πανέμορφο νέο στην γή. Δυστυχώς όμως κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού ο Αδωνης σκοτώθηκε από ένα αφηνιασμένο κάπρο. Η Αφροδίτη απαρηγόρητη και με δάκρυα στα μάτια ζήτησε από την Περσεφόνη πίσω τον όμορφο νέο και τότε οι δύο Θεές αποφάσισαν να τον έχουν η κάθε μία για εξι μήνες τον χρόνο. Η διαμάχη της Αφροδίτης και της Περσεφώνης συμβολίζει και διδάσκει ότι ο Ερωτας μπορεί να νικήσει ακόμη και τον θάνατο !

Από το αίμα του Αδώνη γεννήθηκαν τα τριαντάφυλλα και οι παπαρούνες και από τα δάκρια της Αφροδίτης οι ανεμώνες.

Ο Αδωνης είναι ένας πανάρχαιος Θεός της Ανατολής και η λατρεία του ήταν διαδεδομένη στην Συρία την Φοινίκη την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Από εκεί η λατρεία του πέρασε στην Κύπρο και από την Κύπρο στην Ελλάδα ήδη από τη Αρχαική Εποχή.
Σύμφωνα με την παράδοση ο τάφος του βρισκόταν στην Βηθλεέμ σε μία υπόγεια σπηλιά στα θεμέλια του Ναού της Θεάς Αστάρτης. Πιθανολογείται ότι το σημείο βρίσκεται εκεί που σήμερα είναι χτισμένος ο Ναός της Γεννήσεως.

Τα Αδώνεια

Σε ανάμνηση του θανάτου και της αναστάσεως του Θεού ετελούντο κάθε χρόνο τα Αδώνεια. Σε άλλες περιοχές η γιορτή γινόταν στα μέσα του μηνός Βοηδρομίωνος (15 Αυγούστου -15 Σεπτεμβρίου ) και αλλού ,στην κυρίως Ελλάδα την άνοιξη κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία.


Η πρώτη ημέρα των «Αδωνείων», που λεγόταν «Αφανισμός», ήταν ημέρα πένθους για το θάνατο του Θεού, που απεικονίσεις του τον παρουσιάζουν εστεμμένο με ταινίες που τις διακοσμούν ισοσκελείς σταυροί , με το στόλισμα των λεγόμενων «Κήπων του Αδώνιδος» (που τους προετοίμαζαν οι γυναίκες οκτώ ημέρες πριν), καθώς και με μοιρολόγια και λυπητερές μουσικές από πένθιμο αυλό (τη λεγόμενη «γίγγρα»). Η δεύτερη ημέρα των εορτασμών η Εύρεσις (ανάστασις) ήταν ημέρα χαράς για την ανάσταση του Θεού εκ νεκρών και την ανάληψή του δίπλα στη Θεά Αφροδίτη για το μισό χρόνο.



Οι Κήποι του Αδώνιδος (Επιτάφιος)

Οι κήποι του Αδώνιδος ήσαν πανέρια η γλάστρες γεμάτες χώμα μέσα στις οποίες έσπερναν και καλλιεργούσαν ειδικά για τα Αδώνεια, πολύτριχο και αλλά φυτά ταχέως αυξανόμενα, καθώς και σιτάρι, κριθάρι, μαρούλι, μάραθο και διάφορα είδη λουλουδιών που τα περιποιούντο επί 8 ημέρες, κατά κύριο λόγο η αποκλειστικά, οι γυναίκες.
Την ημέρα του «Αφανισμού» οι λατρευτές κυρίως γυναίκες με λυμμένα τα μαλλιά τους, ξυπόλητες και γυμνόστηθες, περιέφεραν με θρήνους και οδυρμούς τα ομοιώματα του Θεού και τους «Κήπους» στους δρόμους των πόλεων και κατόπιν τα οδηγούσαν στη θάλασσα (ή σε πηγές και ποτάμια σε άλλες πόλεις), τα έριχναν στα νερά και παρακαλούσαν να επιστρέψει ο Θεός από τον κάτω κόσμο.
Στα «Αδώνεια» προσφερόταν ως θυμίαμα μύρα, ενώ ψάλλονταν και ειδικά άσματα, τα λεγόμενα «Αδωνίδια», από τα οποία έχει διασωθεί ένα πολύ αξιόλογο δείγμα. Πρόκειται για τον «Επιτάφιον Αδώνιδος» του Βίωνος. Σε κάποια από τα ανά τόπους «Αδώνεια» γίνονταν και μυήσεις σε Μυστήρια του Θεού (Ο Λουκιανός διασώζει ότι οι μύστες θυσίαζαν πρόβατο και έπαιρναν μετάληψη).


Πηγή: epanellinismos.com
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Αδώνεια: Το Πάσχα των Αρχαίων Ελλήνων”

Ο ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ «ΚΡΗΤΙΚΟΣ»!!!


Ο Μπραντ Πιτ φαίνετε ότι το γύρισε στην μπάλα και επέλεξε τον Εργοτέλη για επαγγελματική καριέρα.

Φυσικά η κρητική ομάδα δεν προχώρησε στην απόκτηση του διάσημου ηθοποιού, όμως η ιστοσελίδα της ομάδας έπεσε θύμα χάκερ που εμφάνιζε τον Μπραντ Πιτ παίκτη του Εργοτέλη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Ο ΜΠΡΑΝΤ ΠΙΤ «ΚΡΗΤΙΚΟΣ»!!!”

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα χρησιμοποιήσουν οι ΗΠΑ στη Λιβύη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρησιμοποιήσουν μη επανδρωμένα πολεμικά αεροσκάφη στη Λιβύη προκειμένου να βάλουν εναντίον των δυνάμεων του συνταγματάρχη Μουάμαρ Καντάφι.

Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ενέκρινε τη χρήση των αεροσκαφών αυτών.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο Πακιστάν, θα επιτρέψουν να γίνονται πιο στοχευμένες επιθέσεις εναντίον των δυνάμεων του Καντάφι, πρόσθεσε ο υπουργός.

Σύμφωνα με τον Γκέιτς, η απόφαση για τη χρήση αυτών των αεροσκαφών που φέρουν πυραύλους ελήφθη λόγω της κατάστασης που επικρατεί στη Λιβύη και επειδή δίνουν τη "δυνατότητα" που δεν υπάρχει σε άλλου τύπου αεροσκάφη, να αποφεύγονται τα θύματα μεταξύ των αμάχων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα χρησιμοποιήσουν οι ΗΠΑ στη Λιβύη”

Σε λειτουργία η ιστοσελίδα της ΠΟΣ...(ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ)


Από την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ
Σας ενημερώνουμε ότι από σήμερα τίθεται σε λειτουργία η ιστοσελίδα της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ (ΠΟΣ), στη διεύθυνση  http://www.hellasmil.gr/
Η ιστοσελίδα μας έχει ως σκοπό την ενημέρωση, την ελεύθερη έκφραση απόψεων και ιδεών μέσω  άρθρων, για θέματα που ενδιαφέρουν καταρχάς τα ε.α. και ε.ε. στελέχη του ΣΞ ( θέματα προσωπικού, άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, διεκδικήσεις κλπ) .
Ελεύθερα μπορείτε να στείλετε προς ανάρτηση και το δικό σας άρθρο ή άποψη. Δεν υιοθετούμε τις απόψεις των συγγραφέων άρθρων και απόψεων που θα δημοσιευτούν, καθώς και...
 των ιστολογίων που προέρχονται οι αναρτήσεις.    Παρακαλούνται όσοι προτίθενται να δημοσιεύουν άρθρα-απόψεις,  όπως είναι ευπρεπείς στους σχολιασμούς τους, αποφεύγοντας συκοφαντίες, ύβρεις, προσωπικές επιθέσεις και ατεκμηρίωτα στοιχεία, διότι αυτά δεν θα δημοσιεύονται.
Τα άρθρα-απόψεις θα πρέπει να είναι επώνυμα.
Σε περίπτωση που υπάρξει ανάρτηση που θίγεστε από αυτή ή είστε κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων της, παρακαλούμε  επικοινωνήστε άμεσα μαζί μας για την απαραίτητη διόρθωση. Εάν έχει συμβεί κάτι σχετικό, δεν θα έχει γίνει εσκεμμένα.
Με εκτίμηση και σεβασμό
Για το Προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο
         Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                        Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
    Βασίλειος Νικολόπουλος                  Κοσμάς  Βασιλειάδης
         Ταξχος εα                               Σχης εα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Σε λειτουργία η ιστοσελίδα της ΠΟΣ...(ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ)”

Τι απέγινε ο ηθοποιός από τον "Ιησού από τη Ναζαρέτ";




O Robert Powell δεν είναι ένας συνηθισμένος ηθοποιός. Στα 33 του χρόνια, κατάφερε να ενσαρκώσει ιδανικά τον Ιησού μέσα από την υπερπαραγωγή του Franco Zeffirelli, «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ». Πολλοί τον χαρακτήρισαν ως «ιερό τηλεοπτικό ινδαλμα» και...


άλλοι ως «ιδανικό Ιησού». Πολλοί ήταν και αυτοί που πίστεψαν ότι ο Powell δεν ζει πλέον, κάτι το οποίο δεν ισχύει αφού ο ταλαντούχος ηθοποιός σήμερα είναι 67 ετών, ζει και εργάζεται στην Αγγλία. Σύζυγος και πατέρας πλέον δυο μεγάλων παιδιών, ο Powell μετά το τέλος της υπερπαραγωγής «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» είχε πει: «ελπίζω πως ο Ιησούς Χριστός θα είναι ο τελευταίος στη σειρά των ευαίσθητων νέων αντρών, που θα κληθώ να ερμηνεύσω στο μέλλον».

Η επιθυμία του αυτή φαίνεται πως εκπληρώθηκε κατά κάποιο τρόπο, αφού μετά το ρόλο του ως «Ιησού», όλοι οι μεγάλοι παραγωγοί του Χόλυγουντ του έκλεισαν κατάμουτρα την πόρτα, πιστεύοντας ότι το κοινό δεν θα μπορούσε να τον δει να κάνει αμαρτίες στη μεγάλη οθόνη.

Τραγική ειρωνεία; όταν πέρασε από casting για να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεν είχε πολλές ελπίδες μιας και ο σκηνοθέτης αρχικά είχε στο μυαλό του ως πιθανούς πρωταγωνιστές τον Al Pacino, και τον Dustin Hoffman. Τον ίδιο, τον προόριζαν για το ρόλο του Ιούδα. Τα γαλανά του μάτια και η χροιά της φωνής του ωστόσο, ήταν αυτά που του χάρισαν το ρόλο του Θεανθρώπου.

Λίγο πριν αρχίσουν τα γυρίσματα του «Ιησού από τη Ναζαρέτ» ο Powell (31 ετών τότε), αποφάσισε να παντρευτεί την γυναίκα της ζωής του και χορεύτρια Barbara, με την οποία είναι μέχρι σήμερα μαζί. Κοινή τους αγάπη εκτός από τα δυο τους παιδιά, τα ταξίδια με σκάφος ανά τον κόσμο.

Σήμερα, ο 67χρονος Powell δουλεύει στην αγγλική τηλεόραση, δανείζοντας τη φωνή του σε διάφορα ντοκιμαντέρ, διαφημίσεις και αφηγήσεις παιδικών βιβλίων. Ασχολείται με φιλανθρωπικές οργανώσεις και πρωταγωνιστεί σε μικρές θεατρικές παραστάσεις στο Λονδίνο. Μάλιστα, ποτέ του δεν έχει κακολογήσει το ρόλο που τον έκανε Ιησού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Τι απέγινε ο ηθοποιός από τον "Ιησού από τη Ναζαρέτ";”

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Σχολικά μαργαριτάρια [Δε θα σας μείνει άντερο από τα γέλια!]

Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει
(Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου)

Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα

Ο ογδοηκοντούτης είναι ένα είδος καλαμαροχτάποδο που γενναει ογδόντα κοντούτια τρείς φορές το χρόνο

Η Παπική Βούλα ήταν μια κατσίκα που την είχαν στο Βατικανό για το πρωινό γάλα του Πάπα

Water is composed of two gins. Oxygin and hydrogin. Oxygin is pure English gin. Hydrogin is pure English gin and water.
(St. Andrews High School, California, USA)

Ο εκδότης είναι ένα μικρό πουλάκι που ζεί στο Χάνι της Γράβιανης

Το παλαμίδι του Ναυπλίου είναι αφρόψαρο του Αργολικού, καταπώς λέμε σαρδέλλα Καλλονής Λέσβου.
(Από δημοτικό σχολείοτης Κατερίνης, 1994 )

Δημώδες λεγεται ένα σαν τραγούδι όταν είναι άσμα, δηλ. παλιό. Το καινούριο δημώδες άσμα αποκαλείται
τραγούδι της μόδας όπως το χεβημέτα και δεν θεωρείται άσμα αλλά ούτε και τραγούδι, δότι θεωρείται ροκ.
(Απο γυμνάσιο της Αθήνας, 1992 )

....Τα γκαρσόνια που σερβίρουν τσίρο με ρακή στα νησιά λέγονται τσιράκια. Άμα τους το πεις θυμώνουν,
όπως με το Μπεγλαμπή στη Ναουσα στην Πάρο
(Από γυμνάσιο της Αθήνας, 1992 )

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά

Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του.
(Από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1991)

Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας

Την τελευταία μαχαιριά στον Καίσαρα την έδωσε ένας Έλληνας. Λεγόταν, νομίζω, Βρεττός

Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη

Ο Ρωμύλος και η Ιουλιέτα βύζαξαν τη λύκαινα κι έφτιαξαν τη Ρώμη, αλλά οι γονείς τους δεν τον ήθελαν
το γάμο και στο τέλος τους δηλητηρίασαν μαζί με το Σαίξπηρ

Τα δικαστήρια της αρχαίας Ελλάδας ήτανε τρία, δηλ. ο Άρειος Πάγος σε τρία σημεία της γης.

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια

Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει
στο φουλ.
(Από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989)

Εγώ, κύριε, δεν ξέρω ποιος έβαλε την υπογραφή στη Μάγνα Κάρτα. Εγώ τη σέβουμαι την περιουσία του σχολείου
και εκτός αυτού, ήμουνα άρρωστος εδώ και τρεις μέρες και έχω φέρει και χαρτί απ' το γιατρό...
(Δικαιολογία μαθητή γυμνασίου, Κόρινθος 1990 )

Όταν ο Χριστός ήτανε μικρός, ο πατέρας του ο μαραγκός Ιωσήθ, το φώναζε Χρηστάκη

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό

Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης.
(Από διαγώνισμα Β' τάξης γυμνασίου της Λαμίας, 1969)

Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ.

Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας.
(Από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991)

Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια.
(Από διαγώνισμα στα θρησκευτικά, γυμνάσιο της Κορίνθου, 1990)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι.

Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος.
(Από γυμνάσιο της Πάτρας, 1988)

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε
(Από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι

Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά

Το παιδί που οι γονείς του είναι από την Ύδρα, λέγεται Υδρογόνο

Η σοβιέτα είναι που φοράνε οι Ρωσίδες. Στη Σερβία φοράνε σερβιέτες.

Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα. Υπάρχει και παροιμία γι' αυτό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Σχολικά μαργαριτάρια [Δε θα σας μείνει άντερο από τα γέλια!]”

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Πατήστε ανάποδα το pin σε περίπτωση ληστείας…







Γνωρίζατε ότι σε περίπτωση ληστείας την ώρα συναλλαγής σε ΑΤΜ μπορείτε να ειδοποιήσετε την αστυνομία μέσω του... ίδιου του μηχανήματος; Και αυτό γίνεται εάν πατήσετε το pin σας ανάποδα.

Εάν λοιπόν κάποιος άγνωστος σας πλησιάσει από πίσω τη στιγμή που βάζετε την κάρτα σας στο μηχάνημα αυτόματης ανάληψης χρημάτων και σας υποχρεώσει να... προχωρήσετε στη συναλλαγή για να του παραδώσετε τα λεφτά, τότε εάν, για παράδειγμα, ο κωδικός σας είναι 1234 μπορείτε να πατήσετε 4321 και να ειδοποιηθούν οι αρχές.
Το μηχάνημα θα βγάλει κανονικά τα χρήματα, αλλά με κάποια καθυστέρηση, ώστε να δοθεί ο χρόνος για να φθάσουν οι αστυνομικοί και να συλλάβουν επ' αυτοφώρω τον κλέφτη. Και πρόκειται για μία δυνατότητα που βάσει πρόσφατης έρευνας γνωρίζουν μόλις... ένας στους εκατό (!) χρήστες μηχανημάτων ΑΤΜ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Πατήστε ανάποδα το pin σε περίπτωση ληστείας…”

Τα μπισκότα


Ένας πολύ ηλικιωμένος ήταν ξαπλωμένος και αργοπέθαινε στο κρεββάτι.

Ξαφνικά μύρισε το άρωμα του αγαπημένου του μπισκότου σοκολάτας να
έρχεται από την σκάλα και την κουζίνα. Μάζεψε τις τελευταίες του
δυνάμεις και ανασηκώθηκε από το κρεββάτι. Ακουμπόντας στον τοίχο,
σιγά-σιγά βγήκε από το δωμάτιο και με μεγάλη προσπάθεια κατέβηκε τις
σκάλες πιάνοντας και με τα δύο χέρια τα κάγκελα.

Λαχανιασμένος μπήκε στην κουζίνα. Εκεί ήταν απλωμένες εφημερίδες στο
τραπέζι και επάνω ήταν ταψιά με εκατοντάδες μπισκότα.
Ήταν στο παράδεισο; Ή ήταν μια τελευταία πράξη της αγάπης της
αφοσιωμένης συζύγου του; Για να φύγει σαν ευτυχισμένος άνθρωπος;

Με μια τελευταία προσπάθεια πήγε στο τραπέζι. Με το γερασμένο χέρι του
έπιασε ένα μπισκότο στην άκρη του τραπεζιού. Ξαφνικά τον χτύπησε με
μια σπάτουλα η σύζυγός του.
-"Άστα αυτά", του λέει, είναι για την κηδεία (σου).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Τα μπισκότα”

Ελληνικά Υποβρύχια: 110 Χρόνια Ιστορίας

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ
Ελληνικά Υποβρύχια: 110 Χρόνια Ιστορίαςτου Ηλία Νταλούμη

Το Υποβρύχιο είναι ένα είδος πλοίου που έδωσε στον πόλεμο στη θάλασσα την
τρίτη του διάσταση. Πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας ήταν ένα από τα πρώτα που απόκτησαν υποβρύχιο. Ακόμη λιγότεροι έχουν υπόψη τους ότι το πρώτο υποβρύχιο εντάχθηκε στον ελληνικό Στόλο πριν από ΕΚΑΤΟΝ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ! Τα όσα πέτυχαν την περίοδο αυτή τα ελληνικά υποβρύχια και φυσικά οι άνθρωποι που υπηρέτησαν ή υπηρετούν σε αυτά είναι πολλά και θαυμαστά. Λίγα, όσα μας επιτρέπει ο χώρος, από αυτά θα προσπαθήσουμε να σας πούμε στις σελίδες που ακολουθούν.
Στις 7 Απριλίου του 1885 έγιναν στην Ελλάδα εκλογές. Νικητής ήταν, με μεγάλη πλειοψηφία εδρών, το λεγόμενο «Εθνικόν Κόμμα». Λίγες μέρες αργότερα, στις 19 του ίδιου μήνα, ορκίστηκε Πρωθυπουργός ο επικεφαλής αυτού του κόμματος. Δεν ήταν άλλος από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη που αναλάμβανε αυτή τη θέση για πρώτη φορά. Η κυβέρνηση εκείνη δεν μακροημέρευσε. Κράτησε ένα μόλις χρόνο. Κατέρρευσε λόγω της ανικανότητάς της να λύσει τα προβλήματα που η ίδια είχε οξύνει. Όμως το θέμα μας δεν είναι τα λάθη του Δηλιγιάννη αλλά μια συγκεκριμένη πράξη της κυβέρνησής του. Τον Σεπτέμβριο του 1885 η
Βουλγαρία, είχε γίνει ανεξάρτητη το 1878, προσάρτησε την Ανατολική Ρωμυλία (ΣΗΜ. 1). Η ελληνική αντίδραση είχε δύο κυρίως σκέλη. Το ένα ήταν η κήρυξη επιστράτευσης. Το άλλο η απεγνωσμένη προσπάθεια εξοπλισμού της επειδή ήταν σε τραγική κατάσταση και από αυτήν την άποψη. Τότε αγοράστηκαν τα πρώτα πολυβόλα για τον Ελληνικό Στρατό και το Ναυτικό. Ήσαν κατασκευασμένα στη Σουηδία από την εταιρεία "Nordenfelt Gun & Ammunition Co" (ΣΗΜ. 2). Αν και δεν υπάρχει η ανάλογη μαρτυρία εντούτοις φαίνεται πολύ πιθανόν ότι η Nordenfelt μαζί με τα πολυβόλα της βρήκε την ευκαιρία και πούλησε στην Ελλάδα ένα ακόμα προϊόν. Ήταν μια εφεύρεση που είχε γίνει από τον Βρετανό
ιερέα(!) George Garrett, που την είχε πουλήσει στον T.W.Nordnefelt (ΣΗΜ. 3). Αυτός με τη σειρά του την τελειοποίησε και προχώρησε στην υλοποίησή της. Ήταν αρκετά πρωτότυπη αν και όχι πρωτόγνωρη. Επρόκειτο για ένα πλοίο που είχε τη δυνατότητα να ταξιδεύει και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το νέο αυτό τύπο πλοίου που αγγλικά το έλεγαν «submarine», στη γλώσσα μας αποδόθηκε, με επιτυχία, ως «Υποβρύχιον».
Το σκάφος αυτό είχε μήκος 19.51m, πλάτος 3.66m και βύθισμα 3.35m. Το εκτόπισμά του ήταν 60 τόνοι, είχε μέγιστη ταχύτητα 9 κόμβων, μπορούσε να καταδυθεί ως 15m και είχε ακτίνα δράσης 150 μίλια. Προκειμένου να κινείται είχε μια ατμομηχανή των 100hp. Προβλεπόταν να φέρει ως οπλισμό ένα πυροβόλο Nordnefelt της 1in και μία τορπίλη Whitehead, που φερόταν εξωτερικά σε ειδικό σωλήνα. Οι πρώτες δοκιμές του έγιναν, παρουσία εκπροσώπων τωνναυτικών χωρών της εποχής, από τις 21 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του 1885, στη Landskrona (ΣΗΜ. 4). Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Μ.Βρετανία, στο
Southampton, για να συνεχίσει τις δοκιμές. Εκεί φαίνεται ότι πουλήθηκε στην
Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1885, στην τιμή των 9,000 λιρών Αγγλίας (ΣΗΜ. 5)
Το πλοίο αυτό ΔΕΝ πήρε όνομα αλλά, αναφερόταν, και στο Ναυτικό μας, ως
«Νordnefelt Ι». Ήταν μια πρακτική που συνήθιζε τότε το Πολεμικό Ναυτικό να
μη βαφτίζει τα μικρά πλοία του με όνομα αλλά με τον τύπο και τον αύξοντα
αριθμό τους. Θυμηθείτε το «Τορπιλοβόλον 11» που έγινε διάσημο κατά τον Α'
Βαλκανικό Πόλεμο. Το «Νordenfelt Ι» έφτασε στον Πειραιά στις 13 Ιανουαρίου
1886 με το βρετανικό πλοίο SS «Τoledo». Ηταν σε κομμάτια και έπρεπε να
συναρμολογηθεί, εργασία που ανέλαβε το μηχανουργείο «Τζων Μακ Δόαλ &
Βάρβουρ» που βρισκόταν στην ακτή Αλών (ΣΗΜ 6). Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν
μετά από δύο σχεδόν μήνες, οπότε στις 14 Μαρτίου άρχισαν, στον Φαληρικό
όρμο, οι δοκιμές. Τις παρακολουθούσαν, εκτός από το «φιλοθεάμον κοινό» και
μια τριμελής επιτροπή που είχε ορίσει ο Υπουργός των Ναυτικών Γ.
Μπούμπουλης και αποτελούσαν ο Αντιπλοίαρχος Μάρκος Μπότσαρης, ο Πλωτάρχης
Κοσμάς Ζώτος και ένας πολίτης μηχανικός. Οι δοκιμές έδειξαν τις πραγματικές
δυνατότητες του «Νordenfelt Ι» δηλαδή ότι χρειάζονταν μερικές δεκαετίες
ακόμα έως ότου τα υποβρύχια αποκτήσουν μερικές από τις ιδιότητές τους. Πολύ
αργή κατάδυση, διαρροές καυσαερίων που έβαζαν σε κίνδυνο τη ζωή του
πληρώματος, κακή διεύθυνση του σκάφους, ήσαν μερικά από τα αξεπέραστα
προβλήματα που αντιμετώπιζε το «Νordenfelt Ι». Χαρακτηριστικά αναφέρεται
ότι κατά την πρώτη του δοκιμή «κάθισε» στο βυθό και δεν αναδύθηκε παρά μετά
από έξι ώρες! Πάντως η γνωστή παροιμία «κάλιο αργά παρά ποτέ», αν και
ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση, δεν κυκλοφόρησε τότε... Φυσικά το
«Νordenfelt Ι» δεν αξιοποιήθηκε ποτέ επιχειρησιακά. Μετά το 1901 δεν
αναφέρεται πουθενά. Αν τώρα νοιώθετε απογοήτευση για αυτήν την,
προεκατονταετίας, ελληνική αποτυχία, να σας πούμε μιαν άλλη για να σας
ξανάρθει το κέφι. Μόλις μαθεύτηκε ότι η Ελλάδα αγόρασε υποβρύχιο, η Τουρκία
έσπευσε, το 1887, να παραγγείλει στον Nordenfelt δύο! Τα βάφτισαν «Αμπντούλ
Μετζίντ» και «Αμπντούλ Χαμίντ» και ήσαν μεγαλύτερα από το «Νordenfelt Ι».
Αν και είχαν κάποιες βελτιώσεις ως προς αυτό, δεν κατάφεραν τίποτα
περισσότερο. Μάλιστα επειδή στάθηκε αδύνατον να βρεθεί τουρκικό πλήρωμα για
να τα επανδρώσει, τις δοκιμές στον Βόσπορο τις έκαναν δύο Βρετανοί...
Ανίκανα να προσφέρουν οποιοδήποτε έργο και χωρίς να αποκτήσουν ποτέ
πλήρωμα, εγκαταλείφθηκαν να σκουριάσουν στον Κεράτιο, στην
Κωνσταντινούπολη.
Χρειάστηκε να περάσουν 25 χρόνια από την αγορά του «Νordenfelt Ι», έως ότου
η Ελλάδα αγοράσει άλλο υποβρύχιο. Και ο λόγος είναι προφανής. Δεν υπήρχαν
υποβρύχια. Όλα αυτά τα χρόνια στην υπόλοιπη Ευρώπη και στις ΗΠΑ γίνονταν
πειράματα και δοκιμές προκειμένου να κατασκευαστεί ένα πραγματικό
υποβρύχιο. Το Κίνημα του 1909 αποτέλεσε το έναυσμα για την έξοδο της
Ελλάδας από τη μιζέρια και την αφάνεια. Η αναδιοργάνωση των Ενόπλων
Δυνάμεων ήταν ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς του. Οι παραγγελίες για
εξοπλισμούς υπήρξαν μοναδικές. Το Ναυτικό απέκτησε σύγχρονα σκάφη. Πιο
διάσημο το «Αβέρωφ». Πιο πρωτότυπα το «Δελφίν» και το «Ξιφίας», τα δύο
υποβρύχια ή «Καταδυόμενα» όπως τα έλεγαν τότε ακολουθώντας τη γαλλική
ορολογία. Η παραγγελία δόθηκε στα ναυπηγεία Schneider, στη Γαλλία, τον
Σεπτέμβριο του 1910 και ήσαν τύπου «Laubeuf», από τον σχεδιαστή τους (ΣΗΜ.
7). Η Ναυπήγησή τους άρχισε το 1911 και η παραλαβή του πρώτου, ήταν το
«Δελφίν», έγινε στις 21 Αυγούστου 1912 στο Ναύσταθμο της Toulon. Κυβερνήτης
του ήταν ο Πλωτάρχης Στ. Παπαρηγόπουλος, ενώ το υπόλοιπο πλήρωμά του το
αποτελούσαν αλλα 17 άτομα. Αμέσως άρχισε η εντατική εκπαίδευση κάτω από την
επίβλεψη Γάλλων εκπαιδευτών. Είχαν γίνει έντεκα καταδύσεις όταν ο
Παπαρηγόπουλος πήρε διαταγή να αποπλεύσει από την Toulon για τον Πειραιά. Ο
Α' Βαλκανικός Πόλεμος θα άρχιζε σε λίγες ημέρες. Το «Δελφίν» αφησε τη
Γαλλία στις 29 Σεπτεμβρίου με κατεύθυνση την Κέρκυρα. Εκεί έφτασε στις 4
Οκτωβρίου, την ημέρα που κηρύχθηκε ο πόλεμος. Στην Κέρκυρα δεν κάθισε παρά
λίγες μόνο ώρες, όσο χρειάστηκε για να ανεφοδιαστεί. Την επομένη, 5
Οκτωβρίου 1912, κατέπλευσε στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Ήδη το «Δελφίν»
είχε επιτελέσει έναν άθλο. Γιατί τι άλλο από άθλος είναι ένα τόσο μεγάλο
ταξίδι, για την ακρίβεια 130 ώρες πλου, με ένα καινούργιο τύπο πλοίου και
με μάλλον άπειρο πλήρωμα; Όπως και να έχει το πράγμα το μόνο που ενδιέφερε
εκείνη την ώρα ήταν το «Δελφίν» να βρεθεί στην πρώτη γραμμή μαζί με τον
υπόλοιπο Στόλο. Αμέσως λοιπόν άρχισαν εντατικές εργασίες προκειμένου να
γίνει ετοιμοπόλεμο. Στις 19 Οκτωβρίου έφυγε από το Ναύσταθμο για να ενωθεί
με τον υπόλοιπο στόλο που ναυλωχούσε στο Μούδρο της Λήμνου. Πρώτος του
σταθμός η Σκιάθος όπου πήγε μέσω Ευβοϊκού, για να συναντήσει το βοηθητικό
του Στόλου «Κανάρης». Ως τις 20 Νοεμβρίου η μόνη δραστηριότητα που είχε το
«Δελφίν» ήταν κάποιες καταδυτικές ασκήσεις στον κόλπο του Μούδρου και
προπαντώς οι συνεχείς επιθεωρήσεις των μηχανών του και των συστημάτων του,
που παρουσίαζαν μονίμως προβλήματα. Τότε άρχισε τις περιπολίες, πλέοντας
στην επιφάνεια αλλά και σε κατάδυση, έξω από τα Δαρδανέλια, ενώ τις νύκτες
προσορμιζόταν στην Τένεδο.
Η 9η Δεκεμβρίου 1912 είναι μια σημαντική ημερομηνία για τη ναυτική ιστορία.
Την ημέρα εκείνη πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκτόξευση τορπιλών από υποβρύχιο
κατά εχθρικού πολεμικού πλοίου. Το υποβρύχιο δεν ήταν άλλο από το «Δελφίν»,
και το πλοίο για το οποίο ρίχτηκε η τορπίλη το τουρκικό καταδρομικό
«Μετζητιέ». Το ότι η επίθεση απέτυχε έχει μάλλον μικρή σημασία. Ούτε οι
τορπίλες της εποχής, ούτε και τα μέσα που είχε το «Δελφίν», όπως για
παράδειγμα το περισκόπιο, του έδιναν πολλές δυνατότητες επιτυχίας. Στην
προσπάθειά του να επιστρέψει στη βάση του, το «Δελφίν» προσάραξε βόρεια της
Τενέδου. Η ανυπαρξία ειδικών χαρτών και η ύπαρξη μόνο μαγνητικής πυξίδας
ήσαν τα κύρια αίτια. Για να ξεκολήσει αναγκάστηκε να αφήσει τα μολυβένια
βάρη ασφαλείας που είχε πράγμα που έκανε αδύνατη την κατάδυσή του. Πλέοντας
στην επιφάνεια επέστρεψε στο Μούδρο. Από εκεί έφυγε δύο ημέρες αργότερα,
στις 11 Δεκεμβρίου, για το Ναύσταθμο. Ουσιαστικά η ιστορία του «Δελφίν»
είχε τελειώσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Ελληνικά Υποβρύχια: 110 Χρόνια Ιστορίας”

Εκπομπές HD και από την ΕΡΤ


Η μετάβαση της Δημόσιας Τηλεόρασης στην Ψηφιακή Εποχή συνεχίζεται, με την έναρξη πιλοτικών μεταδόσεων σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας (High Definition). Η πρώτη απευθείας μετάδοση θα πραγματοποιηθεί με τον αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα, σε παράλληλη μετάδοση με τη ΝΕΤ. Για το σκοπό αυτό, δημιουργείται ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΡΤ, με την ονομασία ΕΡΤ HD.


Εν τω μεταξύ, από τις 27 Μαΐου, η Ψηφιακή ΕΡΤ επεκτείνεται και στους νομούς Λάρισας, Καρδίτσας και Τρικάλων, από το Κέντρο Εκπομπής Δοβρουτσίου της Θεσσαλίας.

Παράλληλα, στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, η ΕΡΤ καθιερώνει το θεσμό του Συνηγόρου του Τηλεθεατή για την καλύτερη εξυπηρέτηση του Πολίτη και, σταδιακά, ξεκινά σειρά από δράσεις στον τομέα του Περιβάλλοντος, για να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες σε θέματα ανακύκλωσης.

ΠΗΓΗ:ert.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Εκπομπές HD και από την ΕΡΤ”

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Ο Χριστός ήταν «Έλληνας»; της Μαρίας Σταματιάδου

Τα τελευταία χρόνια υποστηρίζεται και προβάλλεται από κάποιους ερευνητές η ελληνική καταγωγή του Ιησού, ως απόδειξη της «συγγένειας» του ελληνικού πνεύματος με το Χριστιανισμό. Εμείς, σ' αυτό το άρθρο, δεν θα ασχοληθούμε με αυτού του είδους την καταγωγή του Ιησού. Άλλωστε, προσωπικά, πιστεύω ότι ο Ιησούς, ως ενσαρκωμένος Θεός, δεν έχει κανενός είδους ανθρώπινη καταγωγή.
Το ερώτημα όμως –και το θέμα που θα πραγματευτούμε– σχετίζεται με την ελληνικότητα, όχι της καταγωγής, αλλά του πνεύματος του Χριστού και συνακόλουθα, του Χριστιανισμού, που εξαπλώθηκε παρ' όλους τους διωγμούς που υπέστη κατά τα πρώτα χρόνια του.
Αφορμή για τη μελέτη μας αυτή απετέλεσε το πρόσφατο βιβλίο του καθηγητή θεολόγου Μπρυνό Ντελόρμ Ο Έλληνας Χριστός, βιβλίο το οποίο σχολιάζει πολύ θετικά, μεταξύ άλλων, και ο ιστορικός Μορίς Σαρτρ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τουρ.
Ο συγγραφέας του βιβλίου υποστηρίζει ότι η παγκόσμια ακτινοβολία του Χριστιανισμού δεν θα μπορούσε παρά να οφείλεται στην ελληνικότητά του, ενώ θεωρεί ότι τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων, που συνιστούν την Καινή Διαθήκη, απηχούν αμιγώς την ελληνική Παράδοση και βασίζονται σε τέσσερα ελληνικά δομικά στοιχεία: την ελληνική τραγωδία, τους πλατωνικούς διαλόγους, τα έργα του Αριστοτέλη και το ελληνιστικό μυθιστόρημα. Παραλληλίζει την «κάθαρση» στις τραγωδίες με την Ανάσταση του Ιησού, ενώ βρίσκει πολλά κοινά της Οδύσσειας με τα ταξίδια του Απ. Παύλου και της δίκης του Σωκράτη με τα Πάθη του Ιησού.
Ορμώμενη λοιπόν από την πνευματική ελληνικότητα του Ιησού, την οποία υποστηρίζει ο Ντελόρμ, ξεκίνησα μια έρευνα πάνω σ' αυτό που πολλοί επιμένουν να αποκαλούν «Ιουδαιο-Χριστιανισμό», και μοιραία, στις πραγματικές, ζωντανές ρίζες του Χριστιανισμού. Δεν σας κρύβω ότι από τα αποτελέσματα της έρευνας, ένιωσα έκπληξη και εγώ η ίδια…
ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ
Αναπόφευκτα, οφείλουμε να γυρίσουμε την σκέψη μας αρκετούς αιώνες πίσω, κατά τα χρόνια του πρώιμου Χριστιανισμού, δηλαδή αμέσως μετά την σταύρωση του Ιησού. Οι πρώτοι πιστοί που υπήρχαν εκείνα τα χρόνια, και που συγκροτούσαν την τότε πρώιμη Εκκλησία (συνειδητά είχε επιλεγεί η ελληνική λέξη Εκκλησία για να εκφράσει την ύπαρξή τους, αλλά και τον τρόπο της ύπαρξής τους-γιατί άραγε;) πίστευαν σε γενικές γραμμές στον μεσσιανικό χαρακτήρα τού Χριστού, πίστευαν ότι πέθανε και αναστήθηκε για να σώσει τον κόσμο, και ότι θα επανερχόταν σύντομα, δηλαδή όσο ακόμη η γενιά τους βρισκόταν εν ζωή, ως Δευτέρα Παρουσία, για να αποκαταστήσει την αιώνια Βασιλεία του Θεού.
Είναι ιστορικό γεγονός ότι πυρήνας γέννησης του Χριστιανισμού υπήρξε το περιβάλλον των Ιουδαίων, των ανθρώπων δηλαδή που περίμεναν τον Μεσσία-φύλακα του Νόμου και ελευθερωτή μέσω του Νόμου. Σ' αυτό το σημείο, παρενθετικά, θέλω να τονίσω την μεγάλη –την υπέρτατη ίσως– σημασία του Νόμου για τον ιουδαϊκό κόσμο, επειδή αυτόν τον Νόμο κατέλυσε στην πράξη και εν τοις πράγμασι ο Ιησούς.
Επειδή, ναι μεν ο Χριστιανισμός γεννήθηκε μέσα σε ιουδαϊκό περιβάλλον, αλλά εξαιρετικά γρήγορα αποποιήθηκε τις ιουδαϊκές επιδράσεις ως απόλυτα ασύμβατες με το πνεύμα και την διδασκαλία του. Και πώς έγινε αυτό;
Για να απαντήσουμε στο παραπάνω ερώτημα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε –μέσα από ιστορικά στοιχεία και όχι θεωρητικολογώντας– για ποιο ιουδαϊκό περιβάλλον μιλάμε, για ποια ιουδαϊκή πραγματικότητα. Είναι γεγονός κοινώς αποδεκτό πλέον από του ιστορικούς ότι ο Ιουδαϊσμός της εποχής είναι ένας «εξελληνισμένος» Ιουδαϊσμός.
Ακούγεται πραγματικά ως σχήμα οξύμωρο, καθώς δεν είναι δυνατόν να υπάρξει προσέγγιση και αλληλοαφομοίωση δύο πνευματικών ρευμάτων, κοσμοθεωρήσεων αλλά και τρόπων ύπαρξης, τόσο διαμετρικά αντίθετων, όπως ο Ελληνισμός και ο Ιουδαϊσμός.
Γι' αυτόν τον λόγο, ξεκαθαρίζω ότι δεν πρόκειται για «επίδραση», «αφομοίωση», «επιρροή» κλπ, αλλά για πραγματική διείσδυση του Ελληνικού πνεύματος στον Ιουδαϊσμό. Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να «τα βρουν» και να συνυπάρξουν ειρηνικά οι δύο αυτές ασύμβατες κοσμοθεάσεις μέσα σε ένα κοινό σώμα, όπως το σώμα του Χριστιανισμού. Αναγκαστικά, θα έπρεπε να αποβληθεί η μία και να κυριαρχήσει η άλλη, καθώς, στην περίπτωση αυτή, η όποια «σύζευξη των αντιθέσεων» θα οδηγούσε σε τερατούργημα και όχι σε αρμονία.
Αποφασιστικό ρόλο λοιπόν για την απο-ιουδαιοποίηση της νέας πίστης έπαιξε κυρίως ο Ιουδαϊσμός της διασποράς, χωρίς να αποκλείεται από τον ρόλο αυτό ακόμη και ο Ιουδαϊσμός της Παλαιστίνης (παρά τον λυσσαλέο αγώνα των Μακκαβαίων κατά των Ελλήνων). Οι αριστοκράτες της Παλαιστίνης μάλιστα, ήδη από τον 3ο αιώνα π.Χ. ήταν όλοι δίγλωσσοι, καθώς η ελληνική γλώσσα είχε εισβάλλει καθοριστικά.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι η διείσδυση του Ελληνισμού στον Ιουδαϊσμό κορυφώθηκε κατά την περίοδο των Πτολεμαίων, των Σελευκιδών (διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου) και των Ρωμαίων.
Ποια είναι λοιπόν, τα συγκεκριμένα στοιχεία του «εξελληνισμένου» Ιουδαϊσμού; Βασικό στοιχείο αντλούμε μέσα από το ίδιο το Ταλμούδ, το έργο που επηρέασε όσο κανένα άλλο την σκέψη και τη γενικότερη διαμόρφωση του Ιουδαϊσμού, το οποίο περιλαμβάνει 3000 ελληνικές λέξεις, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ονομάτων που χρησιμοποιούνται εκεί είναι ελληνικά. Σ' αυτό το σημείο τονίζω ότι η ελληνική επίδραση στο Ταλμούδ περιοριζόταν μόνον στο γλωσσικό επίπεδο και όχι στην ουσία του, η οποία πολλές φορές απηχεί νοσηρό ιουδαϊκό εθνικισμό (δες αποσπάσματα).
Στοιχείο ενδεικτικό της «εισβολής» του ελληνικού πνεύματος στον ιουδαϊκό κόσμο αποτελεί και το σχολείο για τη μελέτη του Ομήρου, που είχε ανεγερθεί στα Ιεροσόλυμα, ήδη από το 175 π.Χ. από τον αρχιερέα Ιάσονα. Με την ίδια οπτική οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και την ελληνική αρχιτεκτονική του ναού των Ιεροσολύμων.
Αν περάσουμε στα βιβλία των Ιουδαίων, εύκολα αντιλαμβανόμαστε τις καίριες και καταλυτικές ελληνικές επιδράσεις: Η Σοφία Σολομώντος έχει έκδηλο επηρεασμό από τους Έλληνες Στωικούς φιλοσόφους, ως προς τον «λόγο», και από τον Πλάτωνα, ως προς την αθανασία της ψυχής. Τα βιβλία Ιουδίθ και Τωβίτ είναι εμφανώς επηρεασμένα από την ελληνική ερωτική γραφή. Σε ολόκληρη την ιουδαϊκή γραμματεία επίσης, όροι όπως μυστήριο, αποκάλυψη, γνώση κλπ, όχι μόνον διατυπώνονται με την ελληνική ονομασία τους αλλά και χρησιμοποιούνται με την ελληνική σημασία τους.
Είναι γνωστή άλλωστε η σε μόνιμη βάση χρησιμοποίηση δύο γλωσσών από τους Ιουδαίους (ελληνικά και αραμαϊκά), ενώ ο Ιησούς ο ίδιος και οι περισσότεροι μαθητές Του μιλούσαν ελληνικά. Άλλωστε, οι Ιουδαίοι, μετά από τη μετάφραση των Εβδομήκοντα διάβαζαν την Παλαιά Διαθήκη στα ελληνικά, γεγονός που αναπόφευκτα ωθούσε τον λόγο και τη σκέψη τους πιο κοντά στην ελληνικότητα.
Σ' αυτό το σημείο βέβαια, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τα πορίσματα του Ιουδαίου Ιωσήφ Γιαχούντα στο ογκώδες έργο του Hebrew is Greek (Τα Εβραϊκά είναι Ελληνικά). Μετά την επαφή του με τις Ελληνικές λέξεις, ο μεγάλος αυτός ερευνητής αποφάσισε να κάνει συγκριτική έρευνα των γλωσσών της εβραϊκής και της αραβικής προς την ελληνική ομηρική, που γνώριζε καλά. Επί 30 χρόνια συνέκρινε τις τρεις γλώσσες, ώσπου εξέδωσε το 1982 στο Λονδίνο (Becket Publications Oxford, 1982, ISBN 0-7289-0013-0) το παραπάνω αναφερόμενο βιβλίο, το οποίο «ως διά μαγείας» εξαφανίστηκε σχεδόν αμέσως μόλις κυκλοφόρησε, ενώ ο ίδιος ο Γιαχιούντα «σκοτώθηκε» (αμέσως μετά την δημοσίευση) σε αυτοκινητιστικό «δυστύχημα». Σήμερα σώζονται ελάχιστα αντίτυπα σε όλον τον κόσμο, από το καταπληκτικό αυτό πόνημα.
Ο συγγραφέας υποστηρίζει, ότι «αναντίρρητη απόδειξη επιβεβαιώνει τελικώς ότι τα βιβλικά εβραϊκά είναι κεκαλυμμένα ελληνικά, τόσο στην γραμματική όσο και στο λεξιλόγιο και ότι γενικώς η διαφορά μεταξύ τους είναι θέμα προφοράς». Τόσο πολύ ώστε «τα εβραϊκά δεν δύνανται να καταστούν εντελώς αντιληπτά παρά μόνο μέσω των Ελληνικών».
ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
Μετά λοιπόν από την αποσαφήνιση τού τι σημαίνει Ιουδαϊσμός, στην συγκεκριμένη εποχή αλλά και διαχρονικά, μπορούμε με πιο ξεκάθαρο μάτι να εξετάσουμε την απο-ιουδαιοποίηση της νέας πίστης, του Χριστιανισμού, κατά τον 2ο αιώνα, κατά τον οποίο συστηματοποιείται και σχηματοποιείται, εκ των έσω.
Ήδη από τον 1ο αιώνα, οι πρώτες Εκκλησίες των πιστών συγκροτούνται στα Ιεροσόλυμα, την Σαμάρεια, την Ιόππη, αλλά και εκτός Παλαιστίνης, στην Δαμασκό, στην Αντιόχεια, στην Ρώμη… και μετά τα ταξίδια του Αποστόλου Παύλου, στην Θεσσαλονίκη, την Βέροια, στην Κόρινθο, τους Φιλίππους κλπ. Μάλιστα, μετά από τον ιουδαϊκό πόλεμο, το κέντρο βάρους μετατοπίσθηκε εξ ολοκλήρου στις εκτός Παλαιστίνης Εκκλησίες, ειδικά δε στην Αντιόχεια και στην Έφεσο, όπου οι πιστοί της νέας θρησκείας προέρχονταν κατ' εξοχήν από τον χώρο των Εθνικών, ήταν ελληνόφωνοι και αυτο-αποκαλούνταν (για πρώτη φορά στην ιστορία) Χριστιανοί.
Η δημιουργία δε των πρώτων Εκκλησιών εκτός του χώρου της Παλαιστίνης, κυρίως από ελληνόφωνους Ιουδαίους και από Εθνικούς που προσεταιρίστηκαν την νέα πίστη, όπως είπαμε, υπήρξε καθοριστική για την πλήρη απελευθέρωση του Χριστιανισμού από τα ασφυκτικά πλαίσια του ιουδαϊκού Νόμου, της απειλητικής μεσσιανικής τελικής κρίσης, της τιμωρίας και της ανταπόδοσης, της θεωρίας του «περιούσιου λαού»...
Ο Χριστιανισμός ξεπερνά σταδιακά τον Νόμο και τον εθνικισμό ενός λαού, και οργανώνεται με άξονα το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του πάσχοντος Θεού της αγάπης, της οικουμενικότητας, της λύτρωσης, της σωτηρίας των πάντων. Τού Θεού που ενσαρκώθηκε –το οποίο αποτελεί ύψιστο σκάνδαλο και εντελώς ακατανόητο μυστήριο για την ιουδαϊκή σκέψη, είναι όμως ιδιαίτερα όμως προσφιλές και οικείο για την ελληνική.
Το πρόβλημα λοιπόν των σχέσεων του Χριστιανισμού με τον Ιουδαϊσμό είχε τεθεί ήδη από τον 1ο αιώνα, δεν είναι ένα όψιμο κατασκεύασμα. Και ήδη από τότε που τέθηκε, αντιμετωπίστηκε από τον Απ. Παύλο, ο οποίος είχε έρθει σε κάθετη ρήξη με την Εκκλησία των Ιεροσολύμων, που για ένα μικρό διάστημα «ανήκε» στην ιουδαΐζουσα τάση.
Μάλιστα, ο γνωστός Σίμων-Πέτρος (Κηφάς) που προΐστατο της ιουδαΐζουσας τάσης στα Ιεροσόλυμα θεωρούσε τον Παύλο σαν τον κυριότερο εχθρό της νέας πίστης. Και αυτός όμως και η τάση του γρήγορα έσβησαν από το προσκήνιο, αβίαστα, από μόνοι τους…
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η νέα πίστη, η αρχαία Εκκλησία, πέρασε φυσικά και μοιραία στα χέρια των ελληνόφωνων και των (πρώην) Εθνικών, δίνοντας νέα πνοή, αίσθηση ελευθερίας, σωτηρίας, απεγκλωβισμού από το νομικό-κανονιστικό πνεύμα του Ιουδαϊσμού και του μωσαϊκού νόμου, που δυνάστευε ψυχές και σώματα. Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος ήταν πολύ οξύς στα κηρύγματά του, προβάλλοντας αυτήν την απελευθέρωση από τον ιουδαϊκό νόμο, κηρύσσοντας ότι ο Νόμος είναι ο ίδιος ο Ιησούς, ως πρόσωπο και ως Αγάπη. Επρόκειτο για κήρυγμα που πυροδότησε έντονους διωγμούς των ελληνόφωνων Χριστιανών από τα Ιεροσόλυμα, επειδή κατ' αρχήν αμφισβητούσε την υπεροχή του «περιούσιου λαού».
Πέρα από τους μαζικούς και σκληρούς διωγμούς όμως, γνωρίζουμε και το αποτέλεσμα του κηρύγματός στον ίδιον: τον θάνατό του με λιθοβολισμό, τον οποίο πρέπει να πούμε ότι παρακολούθησε τότε και ο ίδιος ο Παύλος, ο οποίος έμελλε να γίνει στην πράξη ο οικουμενικός Απόστολος του Ιησού, αυτός που, ίσως επειδή γνώριζε τον ιουδαϊκό νόμο καλύτερα από πολλούς, κατάφερε να τον απομονώσει και να τον κρατήσει μακρυά από την νέα πίστη, η οποία ήρθε, όπως θα δούμε παρακάτω, για να τον ανατρέψει.
Στενά σχετιζόμενο με την διδασκαλία του Παύλου είναι το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, όπου η κριτική κατά του Ιουδαϊσμού γίνεται ιδιαίτερα οξεία, ενώ οι Έλληνες προβάλλονται ως οι γνήσιοι στηλοβάτες της χριστιανικής Εκκλησίας. Μάλιστα, αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι πολλοί μελετητές του εν λόγω Ευαγγελίου «βλέπουνε» στον Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Ηράκλειτο, τον Έλληνα φιλόσοφο που μίλησε για πρώτη φορά περί «Λόγου».
Ας μην ξεχνάμε ότι το Ευαγγέλιο του Ιωάννη αρχίζει με εκτενή αναφορά στον Λόγο, προσωποποιώντας ουσιαστικά τον αφηρημένο και απρόσωπο λόγο του Ηράκλειτου. Ο Λόγος του Ιωάννη ξεπερνά πλέον το στάδιο του λόγου του Ηράκλειτου που ερμηνεύει τον κόσμο και προχωρά στο στάδιο της σωτηρίας του κόσμου (σ.σ. πάντα αναρωτιόμουν για ποιον λόγο ο Ηράκλειτος –και όχι μόνον– δεν συμπεριλαμβάνεται και επίσημα μεταξύ των προφητών του Χριστιανισμού). Και δεν μπορώ να μην σχολιάσω την εμφανέστατη τάση, από την εποχή ήδη του Απ. Παύλου μέχρι και τους σύγχρονους Πατέρες της Ορθοδοξίας, να «προσαρμόζεται» η χριστιανική πίστη και το εκκλησιαστικό γεγονός στην ελληνική κοσμοθέαση, σε όλο αυτό που καλούμε ελληνικό κόσμο.
ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΕΣ…
Νομίζω πως (τώρα) μπορούμε να εξετάσουμε τις δύο κοσμοαντιλήψεις (την Ελληνική και την Ιουδαϊκή) στην ουσία τους, και σε σχέση φυσικά με την χριστιανική πίστη, για να καταδείξουμε ότι από φιλοσοφική άποψη ήταν αναπόφευκτη η συμπόρευση Ελληνισμού και Χριστιανισμού ανά τους αιώνες, όπως ήταν αναπόφευκτη η αποτίναξη των ιουδαΐκών στοιχείων από την εκκλησιαστική ζωή και ύπαρξη του Χριστιανισμού.
Την πρώτη λοιπόν διάσταση των δύο κόσμων μάς την δίνει, ποιος άλλος;, ο Απ. Παύλος, στην καταπληκτική Α΄ Προς Κορινθίους Επιστολή του, όταν αναφέρει μεταξύ άλλων: «Επειδή και Ιουδαίοι σημεία αιτούσιν, και Έλληνες σοφίαν ζητούσιν». Προσέξτε τα δύο ρήματα που χρησιμοποιεί, για μεν τους Έλληνες το «ζητώ», για δε τους Ιουδαίους, το «αιτώ». Από αυτά λοιπόν φαίνεται κατ' αρχήν η θεμελιώδης διαφορά στον τρόπο που οι δυο λαοί αντιμετωπίζουν τον κόσμο, στον τρόπο με τον οποίο «στέκονται» απέναντι στα θεμελιώδη ερωτήματα.
Οι Έλληνες ζητούν, ενεργητικά. Πράττουν, ψάχνουν, παλεύουν για την Αλήθεια, ερευνούν, κινούνται, βιώνουν… Οι Ιουδαίοι αιτούν, παθητικά. Κάθονται και περιμένουν την αποκάλυψη, «κάποιο» σημείο που «κάτι» θα τους δείξει. Και αυτό φυσικά δεν αποτελεί μια απλή διατύπωση του Παύλου, αποτελεί αλήθεια που συνάγεται μέσα από την ιστορία:
Οι Έλληνες, αρχαιότατος λαός, έχουμε να επιδείξουμε επιτεύγματα σε κάθε τομέα του επιστητού, σε κάθε γωνιά της γης! Κι αυτό, επειδή ζητούμε και δεν αιτούμε. Από την αρχέγονη εποχή, τα επιτεύγματά μας ξεπερνούσαν ακόμη και την φαντασία άλλων –και μεταγενέστερων– λαών (αυτό όμως μπορεί να αποτελέσει από μόνο του ξεχωριστό άρθρο).
Όταν οι Έλληνες αναζητούσαμε εμπράκτως την Αλήθεια, οι Ιουδαίοι δεν υπήρχαν καν στην ιστορία. Οι Έλληνες, παρ' όλες τις θαυμαστές επιτυχίες μας, καταλήγαμε σε κάτι «αδιέξοδο» ή «άγνωστο», το οποίο ήρθε να πληρώσει η χριστιανική πίστη, «ταιριάζοντας» τέλεια την υπέρ-Λογη διδασκαλία της με τον αρχαιοελληνικό λόγο…
Γι' αυτό και οι Έλληνες αναγνωρίσαμε την Αλήθεια στο πρόσωπο του Ιησού. Επειδή την αναζητούσαμε, και είχαμε τόσο πολύ εξασκηθεί ώστε την κατανοήσουμε αμέσως. Και ο Θεός μάς τίμησε, καθιστώντας μας φορείς της ανά τους αιώνες, σε διάφορες ιστορικές στιγμές.
Οι Ιουδαίοι, πολύ μεταγενέστεροι, όχι μόνον δεν έχουν να επιδείξουν τίποτε στην αρχαιότητα, ούτε στον τομέα της επιστήμης, ούτε της φιλοσοφίας, ούτε σε κάποιον άλλον τομέα, καθώς αιτούν και περιμένουν, αλλά ούτε έχουν ευαισθητοποιήσει τα αντανακλαστικά τους ώστε να μπορέσουν να αντιληφθούν την Αλήθεια όταν την συναντήσουν … Πώς θα μπορούσαν λοιπόν να γίνουν μέτοχοι της υπέρτατης Αλήθειας;
Προχωρούμε παρακάτω: Είναι αξιοσημείωτο το με ποια χαρακτηριστικά επίθετα οι Ιουδαίοι αποκαλούνται σε διάφορα σημεία της Καινής Διαθήκης. Νομίζω ότι η ιδιαίτερη σκληρότητα των λόγων καταρρίπτει κάθε προσπάθεια προώθησης της ιδέας περί «περιούσιου λαού»: γεννήματα εχιδνών, φονιάδες προφητών, χείρονες των βοδιών, γενεά άπιστη και διεστραμμένη κλπ είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που «κοσμούν» τον λαό του Ισραήλ.
Η κατάλυση του Νόμου είναι ένα ακόμη κύριο χαρακτηριστικό που διαφαίνεται σε πλείστα σημεία της Καινής Διαθήκης, από τα Ευαγγέλια μέχρι και τις Επιστολές του Παύλου. Αναφέρουμε ενδεικτικά: Την αναγγελία ότι ο Ναός θα καταστραφεί (κατ' επέκταση και ο Νόμος) και δεν θα χρειάζονται οι άνθρωποι τον ιουδαϊκό τόπο για να προσεύχονται. Το ότι ο Θεός είναι ο Κύριος του Σαββάτου, και όχι το Σάββατο επιβαλλόμενο στον Θεό. Ότι ο Παύλος απαλλάσσει τους Χριστιανούς από την τήρηση του Νόμου. Ότι πρέπει το άγγελμα του Ιησού να φθάσει σε όλα τα έθνη, και όχι αποκλειστικά στο ιουδαϊκό (πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη). Ότι αποκαλύπτεται στην Σαμαρείτιδα με τρόπο που καταλύει κάθε κατεστημένη αντίληψη περί Θεού. Ότι το οφθαλμόν αντί οφθαλμού αντικαθίσταται από το «αγαπάτε τους εχθρούς σας».
Επίσης, ο Ιησούς μιλά για «καινή κτίση», προτρέπει στην πνευματική και σωματική αναγέννηση – πράγματα εντελώς ακατανόητα για τους Ιουδαίους, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι για το προνόμιό τους να είναι οι Εκλεκτοί του Θεού, μη έχοντας συνεπώς καμμία χρεία πνευματικής ή ψυχικής ανόδου.
Η ίδια όμως η σχέση Θεού-Ανθρώπων, όπως δομείται στον Ιουδαϊσμό και στον Χριστιανισμό δείχνει την μεγάλη τους διάσταση. Στον Ιουδαϊσμό όλα στηρίζονται στον φόβο, σ' έναν Θεό-τιμωρό, άκαμπτο, σκληρό, όπου η σχέση του με τους ανθρώπους είναι αυτή του Αφέντη-Δούλων. Στον Χριστιανισμό πρόκειται για Θεό αγάπης, ανεκτικό, εσαεί συγχωρών, η σχέση του οποίου με τους ανθρώπους είναι αυτή του Πατρός-Υιών. Κάτι τέτοιο, δηλαδή ο Θεός-Πατήρ, είναι αδιανόητο για τους Ιουδαίους.
Πλείστες άλλες αναφορές μπορούμε να κάνουμε, οι οποίες αποδεικνύουν τον στενό σύνδεσμο Χριστιανισμού-Ελληνισμού, και ειδικά σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «σκάνδαλο της σάρκας». Το γεγονός ότι προσφέρει ο Θεός την σάρκα και το αίμα του ως αιώνια βρώση και πόση στους ανθρώπους συγγενεύει στενότατα με την αρχαιοελληνική θεοφαγία, προς μια προοπτική πραγμάτωσης της θέωσης. Για την ιουδαϊκή παράδοση, κάτι τέτοιο είναι ασύλληπτο. Ακόμη και η εν σαρκί φανέρωση του Θεού στους ανθρώπους είναι σκανδαλώδης για τους Ιουδαίους, πολύ φυσική όμως για τους Έλληνες.
Επίσης, πολλές ελληνικές μορφές συγγενεύουν στενότατα με την μορφή του Ιησού, όπως π.χ. ο Διόνυσος Ζαγρεύς που πεθαίνει, κομματιάζεται και ανασταίνεται. Επίσης, η Άμπελος, στην χριστιανική υμνογραφία και αγιογραφία αποτελεί ξεκάθαρα διονυσιακό «δάνειο».
Πέρα από όλα αυτά, πουθενά δεν φαίνεται οι Ιουδαίοι να Τον αναγνωρίζουν ως δικό τους, σαρξ εκ της σαρκός τους. Άλλωστε, ήταν Γαλιλαίος, όπως και όλοι οι μαθητές του, πλην ενός: του Ιούδα του Ισκαριώτη!
Οι Ιουδαίοι ζητούν την θανάτωσή Του. Τον εμπαίζουν. Τον καταδικάζουν στην συνείδησή τους ως «φάγο» και «πότη», δεδομένου ότι τα οινοπνευματώδη ποτά απαγορεύονται στον Ιουδαϊσμό και ειδικότερα στους Ναζηραίους. Τον προδίδει ο μόνος Ιουδαίος μαθητής Του. Αντίθετα, η Σαμαρείτιδα τού δίνει νερό και αναγνωρίζει την θεϊκότητά Του, ενώ η γυναίκα του Πιλάτου είναι με το μέρος Του.
Ακόμη όμως κι αν ξεφύγουμε από τα γεγονότα και την επί μέρους συγκριτική μελέτη, και αντιμετωπίσουμε το θέμα εντελώς σφαιρικά, και πάλι θα καταλήξουμε σε παρόμοια συμπεράσματα, ότι δηλαδή ήταν αδύνατον ο Ιησούς, ως πρόσωπο, ως φορέας της διδασκαλίας και κυρίως ως Θεός να γίνει ποτέ αποδεκτός από τον ιουδαϊκό κόσμο.
Γι' αυτούς, Θεός ήταν ο Γιαχβέ, ο οποίος είχε ως κέντρο του την Ιερουσαλήμ (αποκλειστικά) και λατρευόταν στον Ναό (αποκλειστικά). Νόμος δε του Γιαχβέ ήταν ο Μωσαϊκός Νόμος. Ο Ιησούς δεν ήταν παρά ο άνθρωπος που επέλεξε ο Γιαχβέ για να ελευθερώσει το Ισραήλ.
Είναι εντελώς έξω και πέρα από την αντίληψη των Ιουδαίων η πραγματικότητα ενός Θεού που ταπεινώνεται σε τέτοιο έσχατο σημείο ώστε να γίνει άνθρωπος, από απόλυτη δυναμική αγάπη για τον άνθρωπο. Ενώ η ιδέα του ανθρώπου που φτάνει κοντά στον Θεό, γίνεται προφήτης, μεγάλος Δάσκαλος κλπ είναι πολύ πιο εύληπτη. Η ιδέα του ενσαρκωμένου Θεανθρώπου είναι που σκανδαλίζει – και αυτό τελικά δεν συνέβαινε μόνον τότε…
Δεν σας θυμίζει λίγο τις διάφορες σύγχρονες Νέο-εποχίτικες παραφυάδες, κατά τις οποίες οι μάζες αποδέχονται γκουρού, δασκάλους, μύστες, ή ό,τι άλλο με πολύ μεγάλη ευκολία και τους ακολουθούν με πολύ μεγαλύτερη, για να «ανέβουν» στην κλίμακα που φθάνει στο «ανώτερο όν» (τα πάντα ασαφή και αφηρημένα), ενώ απορρίπτουν σθεναρά και χωρίς επιχειρήματα, τον ενσαρκωμένο Θεό της αγάπης, που δέχεται να κατεβεί κάτω και να πάρει τον άνθρωπο από το χέρι, να του αποκαλυφθεί. Όχι, προτιμούν το «ανώτερο» ή «απόλυτο» όν (ας μου εξηγήσει κάποιος τι σημαίνει αυτό και γιατί είναι τόσο δελεαστικό;) που κάθεται «κάπου ψηλά» και περιμένει τις μυήσεις τους…
Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!
«Ον αγνοούντες ευσεβείτε, τούτον εγώ καταγγέλω ημίν», είπε ο Απ. Παύλος στους Έλληνες όταν είδε τον βωμό στον άγνωστο Θεό. Δηλαδή, «αυτόν που ευλαβείστε αν και τον αγνοείτε, αυτόν θα σας αποκαλύψω». Και αυτό ακριβώς είναι που εκφράζει την ελληνική ψυχή: η ευλάβεια σ' αυτό που αγνοεί και που όμως νιώθει πως την ξεπερνά. Δεν προσπαθεί να το προσεγγίσει με την λογική. Την λογική την χρησιμοποιεί και μεγαλουργεί, σε θέματα εγκόσμια.
Όταν όμως πρόκειται για υπερβατικά ζητήματα, ξέρει καλά ότι μπορεί να τα γνωρίσει με την ευλάβεια και την εσωτερική προσέγγιση. Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, αυτό είναι ένα μόνιμο στοιχείο της ελληνικής ψυχής. «Λάμπει μέσα μου εκείνο που αγνοώ, ωστόσο λάμπει», είπε ένας άλλος μεγάλος Έλληνας, ο Οδυσσέας Ελύτης, εκφράζοντας κάτι παρόμοιο.
Τελικά, όσες σελίδες και αν γραφούν γι' αυτήν την «μοιραία σχέση» Ελληνισμού-Χριστιανισμού, η ίδια η ιστορική πραγματικότητα είναι καταλυτική: Διά μέσου των Ελλήνων και μόνον μεταδίδεται σε όλον τον κόσμο το μήνυμα της Καινής Κτίσεως. Και βέβαια, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να οφείλεται σε… τυχαίους λόγους.
Το έδαφος για να εξαπλωθεί η νέα πίστη το «έστρωσε» ολόκληρος ο Ελληνικός πολιτισμός, με τα επιτεύγματα και τα αδιέξοδά του, με τις καταφάσεις και τις αρνήσεις του, ακόμη και με την α-γνωσία του. Οι Έλληνες φιλόσοφοι έδωσαν την σκυτάλη στους Ορθόδοξους Πατέρες (μιλάω για Ορθοδοξία), η έρευνα των προγόνων μας δικαιώθηκε μέσα από το «νυν πάντα πεπλήρωται φως». Η απόλυτα εκλεπτυσμένη Ελληνική γλώσσα, δημιουργημένη να εκφράσει ύψιστα νοήματα, αρετές, φιλοσοφικούς στοχασμούς, τραγωδίες… αυτή η γλώσσα επελέχθη για να δώσει λόγο και υπόσταση στο ύψιστο εκκλησιαστικό βίωμα της χριστιανικής πίστης. Και όπως απεδείχθη, καμμία άλλη δεν θα μπορούσε να επιτελέσει αυτήν την λειτουργία.
Εκκλησία, αφθαρσία, λύτρωση και απο-λύτρωση, αιωνιότητα, Παναγία (ως τίτλος στην αρχαία Ελλάδα), Σωτήρ, αθανασία και θνητότητα, μυστήριο, αποκάλυψη… ατέλειωτος ο κατάλογος από όρους διαχρονικά Ελληνικούς. Ο φιλόσοφος Πορφύριος σχολιάζει: «Οι Χριστιανοί θεολόγοι ελληνίζουσι». Και αιώνες αργότερα, ο μεγάλος θεολόγος π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ λέει με βεβαιότητα: «Το να είμαστε Χριστιανοί σημαίνει να είμαστε Έλληνες, μιας και η Καινή Διαθήκη, την ύψιστη αυθεντία της οποίας αποδεχόμαστε, είναι διά παντός ένα ελληνικό βιβλίο».
Όχι, δεν θα υποκύψω στον πειρασμό να αναφέρω και να αναλύσω σημαντικές στιγμές του αρχαιοελληνικού πνεύματος που προσεγγίζουν ή και ταυτίζονται με το χριστιανικό πνεύμα. Δεν θα μιλήσω για τις Σίβυλλες και τις προφητείες τους, για τον Αισχύλο και τον Προμηθέα του, για τους προσωκρατικούς, τους Στωικούς, τον Πλάτωνα, τους κυνικούς…
Θα αναφέρω μόνον το γεγονός τής σε τεράστιο βαθμό (ποσοτικά και ποιοτικά) αποδοχής της χριστιανικής πίστης από τους Έλληνες – και μόνον από τους Έλληνες. Το ιουδαϊκό περιβάλλον την αντιμετώπισε με εχθρότητα, ενώ άλλοι σύγχρονοι λαοί, με χλιαρότητα. Είναι εντυπωσιακό το ότι αν κάνουμε έναν χάρτη εξάπλωσης του Ελληνισμού και έναν του Χριστιανισμού, αυτοί θα ταυτίζονται!
ΙΟΥΔΑΙΟ-ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ
Πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο να αναφερθούμε στον Προτεσταντισμό (σ' αυτόν τον ιουδαΐζοντα «Χριστιανισμό»), ο οποίος κατά την γνώμη μου είναι αυτός που κατά κύριο λόγο έθαψε κάτω από ευσεβισμούς, απειλές και κανόνες όλο το σωτήριο, φωτεινό άγγελμα του Χριστιανισμού στον κόσμο. Δυστυχώς, δεν άφησε ανεπηρέαστο ούτε τον Ορθόδοξο κόσμο στην Ελλάδα. Κινήθηκε όμως απόλυτα υπόγεια, ώστε με εκφοβισμούς –αλλά και υπόσχεση ανταλλαγμάτων– να μπορέσει να παρεισφρήσει στην Εκκλησία.
Με όλα αυτά αναφέρομαι στις παρα-εκκλησιαστικές οργανώσεις στην χώρα μας, ένα φαινόμενο που συνδέθηκε πολιτικά με ακραία φασιστικά φαινόμενα, και πρακτικά, στην καθημερινή ζωή, με συμπλέγματα, ενοχές, απόπειρες αυτοκτονίας νέων παιδιών και με πολλές κατεστραμμένες, ευνουχισμένες ζωές.
Ο Προτεσταντισμός ξεκίνησε με τον Λούθηρο, ως αντίδραση στον παπισμό. Δεν έμεινε όμως εκεί. Υιοθετώντας αυστηρά την Παλαιά Διαθήκη και εφαρμόζοντας τις ζοφερές «αλήθειες» της, κατήντησε να γίνει Ιουδαϊσμός με χριστιανικά ενδύματα. Απορρίπτει την Παράδοση, τις Συνόδους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Σημαντικό είναι επίσης ότι δεν αναγνωρίζει καμμία υπαρκτική ελευθερία στον άνθρωπο, υιοθετώντας την αντίληψη του «προορισμού των εκλεκτών από τον Θεό», ανεξάρτητα από τα έργα τους, την μετάνοια ή την μη μετάνοιά τους. Έρχεται σε κάθετη αντίθεση με κάθε τι που έχει χρώμα Ελληνικό, απορρίπτοντάς το ως «ειδωλολατρικό», ενώ συχνά καταφέρεται εναντίον της Ορθοδοξίας, επειδή μέσα της επιβιώνουν συνήθειες και έθιμα των Ελλήνων!
Χαρακτηριστικά, μπορούμε να αναφέρουμε το παράδειγμα του Αγγλικανού J. Couel, ο οποίος, το 1676 –έχοντας ήδη ζήσει επί έξι χρόνια στην Κωνσταντινούπολη– δήλωσε με αποτροπιασμό: «Οι Έλληνες εξακολουθούν να είναι Έλληνες!», δηλαδή συνεχίζουν να ζουν με την παράδοσή τους.
Ιουδαίοι, Ιουδαιο-Χριστιανοί, Εβιωνίτες
«Οι αποστάτες δεν έχουν καμμιάν ελπίδα… Οι Ναζωραίοι (=Χριστιανοί) και οι αιρετικοί θα αφανιστούν… θα διαγραφούν από το βιβλίο της ζωής»
Γραφή της Δαμασκού, βρέθηκε σε Συναγωγή του Καΐρου το 1896
Την παραπάνω πηγή την άντλησα από το εξαίρετο βιβλίο του Γεωργίου Κ. Γεωργαλά Ορθοδοξίας Απο-Ιουδαΐσμός, όπου φαίνεται ξεκάθαρα, όπως σχολιάζει και ο ίδιος ο συγγραφέας, ότι το μίσος των Ιουδαίων δεν είναι σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά πολύ πρακτικά «εκφράζεται» μέσα στην ζωή. Οι Ιουδαίοι θανάτωσαν αρχικά τους: α) Πρωτομάρτυρα Στέφανο, 34 μ.Χ., β) Θαδδαίο, 45 μ.Χ., γ) Ιάκωβο Πρεσβύτερο, 47 μ.Χ., δ) Ιωάννη και Ιάκωβο Αδελφόθεο, 63 μ.Χ. 'Όταν δε ξέσπασε η δεύτερη επανάσταση των Εβραίων (132-135) με αρχηγό τον Μπαρ Κοχεμπά, οι επαναστάτες δεν στράφηκαν μόνον κατά των Ρωμαίων αλλά και όλων των μη Ιουδαίων. Με ιδιαίτερη λύσσα δε, στράφηκαν εναντίον των Ιουδαίων Χριστιανών, οι οποίοι έφυγαν μαζικά τότε στην Περαία (Ιορδανία), την Αντιόχεια και την Αλεξάνδρεια. Σημειώνουμε ότι η επανάσταση ξέσπασε κατά του αυτοκράτορα Αδριανού, επειδή απαγόρευσε την περιτομή ως έθιμο βαρβαρικό και απάνθρωπο!
Με την αποτυχία όμως της επανάστασης, πολλοί Ιουδαίοι οδηγήθηκαν στην διασπορά, όπου ενδυνάμωσαν τις ήδη δημιουργημένες εκεί ιουδαιο-χριστιανικές κοινότητες, οι οποίες σταδιακά παρήκμαζαν, όσο ο Χριστιανισμός διαδιδόταν. Τελικά, αυτοί οι Ιουδαίοι Χριστιανοί απομονώθηκαν και απετέλεσαν την ομάδα-αίρεση των Εβιωνιτών. Σ' αυτούς οφείλεται και η παρείσφρηση κάποιων ιουδαιο-χριστιανικών κειμένων στην επίσημη χριστιανική γραμματεία, η οποία, δυστυχώς, υπάρχει μέχρι και σήμερα, είναι όμως καταφανώς ξεκομμένη και παράταιρη αναφορικά με το όλο πνεύμα του συνόλου των κειμένων. Ίσως κάποια στιγμή θα έπρεπε πολύ σοβαρά να ασχοληθούν φωτισμένα μυαλά από την Ελλάδα, ώστε να αποβληθεί από τα χριστιανικά κείμενα –και τυπικά– αυτό το ξένο σώμα.
«Χαρακτηριστικά» Αποσπάσματα από το ΤΑΛΜΟΥΔ
• Οι Εβραίοι αποκαλούνται ανθρώπινα όντα, αλλά οι μη-Εβραίοι δεν είναι άνθρωποι. ΕΙΝΑΙ ΚΤΗΝΗ. TALMUD: Baba Mezia, 114b
• Ο Akum (μη-Εβραίος) είναι σαν το σκυλί. Ναι, η γραφή λέει να τιμούμε το σκύλο περισσότερο από τον μη-εβραίο. TALMUD: Ereget Raschi Erod, 22 30
• Αν και ο Θεός δημιούργησε τον μη-Εβραίο, αυτός παραμένει ΖΩΟ με ανθρώπινη μορφή. Δεν είναι πρέπον για έναν Εβραίο να υπηρετείται από ένα ζώο. Επομένως θα υπηρετείται από ζώα με ανθρώπινη μορφή. TALMUD: Midrasch Talpioth, σελ.225, Warsaw 1855
• Μια έγκυος μη-Εβραία δεν είναι καλύτερη από ένα έγκυο ΖΩΟ. TALMUD: Coschen Hamischpat 405
• Αν και ο μη-Εβραίος διαθέτει την ίδια σωματική δομή με τον Εβραίο, συγκρίνεται με τον Εβραίο, όπως ο πίθηκος με τον άνθρωπο.
TALMUD: Schene luchoth haberuth, σελ.250b
• Οι ψυχές των μη-Εβραίων προέρχονται από ακάθαρτα πνεύματα και αποκαλούνται ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ.
TALMUD: Jalkut Rubeni gadol 12b
• Αν φας μαζί με έναν μη-Εβραίο είναι σαν να τρως με ένα σκύλο. TALMUD: Tosapoth, Jebamoth 94b
• Αν ένας Εβραίος έχει έναν μη-Εβραίο υπηρέτη ή καμαριέρα που πεθάνει, κανείς δεν θα πρέπει να συλλυπηθεί τον Εβραίο. Θα πρέπει να πείτε στον Εβραίο: «Ο Θεός θα αποκαταστήσει την απώλειά σου, σαν ακριβώς να είχε ψοφήσει ένα από τα ζώα του.
TALMUD: Jore Dea 377
• Η σεξουαλική επαφή μεταξύ των μη-Εβραίων είναι όπως η συνουσία των ζώων.
TALMUD: Sanhedrin 74b
• ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΘΑΝΑΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΜΗ-ΕΒΡΑΙΟΥ.
TALMUD: Sepher Ikkarim III c 25
• Είναι ο νόμος να θανατώνεται οποιοσδήποτε αρνείται το Torah. Οι Χριστιανοί συγκαταλέγονται στους αρνητές του Τorah.
TALMUD: Coschen Hamischpat, Hagah 425
• 'Εναν αιρετικό μη-Εβραίο μπορείτε να τον σκοτώσετε ευθέως με τα ίδια σας τα χέρια.
TALMUD: Abodah Zara, 4b
• Κάθε Εβραίος που χύνει το αίμα των αθέων (μή Εβραίων), κάνει το ίδιο με μια θυσία προς τον Θεό.
TALMUD: Bammidber raba c 21 & jalkut 772
• Οποιοσδήποτε δείχνει ανυπακοή στους ραββίνους είναι άξιος θανάτου και θα τιμωρηθεί με το να βραστεί σε καυτά κόπρανα στην κόλαση. Erubin 21b.
• Αν ένας Εβραίος μπει στον πειρασμό να διαπράξει κακό, θα πρέπει να πάει σε μια πόλη όπου θα είναι άγνωστος και να κάνει το κακό εκεί.
Moed Kattan 17a
• Στο Kerithoth 6b κάτω από την υποκεφαλίδα Oil of Anointing ('Ελαιο του Χρίσματος) και στο Berakoth 58a οι γυναίκες των απίστων εξισώνονται με ζώα (γαϊδούρες).
• Οι Εβραίοι είναι Θεϊκοί: Sanhedrin 58b. Αν ένας ειδωλολάτρης (μη-Εβραίος) χτυπήσει έναν Εβραίο, ο μη-Εβραίος πρέπει να θανατωθεί. Το να χτυπήσει κανείς έναν Εβραίο είναι το ίδιο με το να χτυπήσει το Θεό.
• Οι Εβραίοι μπορούν ελεύθερα να εξαπατούν τους απίστους : Sanhedrin 57a .
• Οι Εβραίοι μπορούν να κλέψουν τους μη-Εβραίους
Baba Mezia 24a.
• Οι Εβραίοι δικαιούνται να ληστεύουν και να φονεύουν μη-Εβραίους Sanhedrin 57a.
• Όταν ένας Εβραίος φονεύει έναν μη-Εβραίο δεν ισχύει η θανατική ποινή. Οτιδήποτε κλέψει ένας Εβραίος από έναν άπιστο μπορεί να το κρατήσει.
Οι μη-Εβραίοι είναι εκτός της προστασίας του νόμου και ο Θεός έχει «εκθέσει τα χρήματά τους στο Ισραήλ».
Baba Kamma 37b
• Τα παιδιά των μη-Εβραίων είναι υπάνθρωποι
Yebamoth 98a.
• Τα κορίτσια των μη-Εβραίων βρίσκονται σε κατάσταση niddah (ακαθαρσίας) από τη γέννα τους.
Abodah Zarah 36b.
• Τα σκεύη των μη-Εβραίων αναδίδουν μια χειρότερη γεύση στο φαγητό που έχει μαγειρευτεί μέσα τους.
Abodah Zarah 67b.
• Προσβολές προς την Παναγία: Sanhedrin 106a. Η μητέρα του Ιησού ήταν μια πόρνη: «Εκείνη που ήταν απόγονος βασιλέων και κυβερνητών έκανε την πόρνη στους μαραγκούς». Επίσης, στην Υποσημείωση #2 του Shabbath 104b δηλώνεται ότι στην μη λογοκριμένη έκδοση του Ταλμούδ γράφεται ότι η μητέρα του Ιησού, Miriam η κομμώτρια είχε κάνει έρωτα με πολλούς άνδρες.
• Κακεντρέχειες για τον πρόωρο θάνατο του Χριστού: Ένα κείμενο από το Sanhedrin 106 κομπάζει επιδοκιμαστικά για την πρώιμη ηλικία στην οποία πέθανε ο Ιησούς: «Δεν έχεις ακούσει πόσο χρονών ήταν ο Balaam (Ιησούς); - Απάντησε εκείνος: Δεν δηλώνεται ακριβώς, αλλά, όπως είναι γραμμένο, οι αιματηροί και απατηλοί άνδρες δεν θα ζήσουν το μισό των ημερών. Συνεπάγεται ότι ήταν 33ων ή 34ων ετών.
Σε Ποια Γλώσσα Μιλούσε ο Ιησούς;
Αναφέρω στο άρθρο μου ότι όλοι οι Ιουδαίοι μιλούσαν και Ελληνικά, εκτός από τα Αραμαϊκά, ήταν δηλαδή δίγλωσσοι. Ο Ιησούς μιλούσε ασφαλώς και τις δύο γλώσσες, αλλά κυρίως δίδασκε στα Ελληνικά, σύμφωνα με τα παρακάτω:
- Κατά την επίσκεψη στην Δεκάπολη (Κατά Μάρκον, 5,20), στην Τύρο και στην Σιδώνα (Κατά Μάρκον, 7,31), δίδαξε ασφαλώς στα Ελληνικά, γιατί ήταν πόλεις απόλυτα ελληνόφωνες.
- Στην «επί του όρους ομιλία» μίλησε Ελληνικά, όπως μπορούμε να συνάγουμε από το γεγονός ότι «τον ακολούθησαν πολλοί άνθρωποι από την Γαλιλαία, την Δεκάπολη, τα Ιεροσόλυμα, την Ιουδαία και την Περαία (= η πέραν του Ιορδάνου)» (Κατά Ματθαίον, 4, 25).
- Όπως αναφέρει ο Ιάκωβος (Γεώργιος) Πηλίλης, επίσκοπος Κατάνης, στο καταπληκτικό έργο του Ο Ελληνισμός και η Καινή Διαθήκη (1991), ο Ιησούς σε τρεις περιπτώσεις ΜΟΝΟΝ μίλησε αραμαϊκά, γι' αυτό και αυτές αναφέρονται ρητώς μέσα στην Καινή Διαθήκη:
α) Ταλιθά κούμι, δηλαδή, κορίτσι, σήκω (Κατά Μάρκον, 5,41)
β) Εφφαθά, δηλαδή, άνοιξε (Κατά Μάρκον, 7,34)
γ) Ελωί Ελωί λιμά σαβαχθανί (Κατά Μάρκον, 15,34) και Ηλί Ηλί λιμά σαβαχθανί (Κατά Ματθαίον, 27,46), δηλαδή Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες. Και μάλιστα, το «ακροατήριο» μπερδεύτηκε, θεωρώντας ότι φωνάζει στα Ελληνικά τον Ηλία. Και αυτό, επειδή γνώριζαν καλύτερα Ελληνικά απ' ό,τι αραμαϊκά, και το αραμαϊκο Ηλί τούς παρέπεμψε στο Ελληνικό Ηλίας.
- Στην συνομιλία του με τον Πιλάτο και στην «δίκη» Του συνάγουμε ότι μιλούσε Ελληνικά, αφού πουθενά, σε καμμία πηγή δεν αναφέρεται η παρουσία διερμηνέως.
- Ο Ιησούς προσαγόρευε τους μαθητές Του Αποστόλους, η οποία είναι καθαρά Ελληνική λέξη.
- Ο Ιησούς έδωσε στον Σίμωνα Ελληνικό όνομα: τον μετονόμασε από το εβραϊκό Κηφά στο Ελληνικό Πέτρο.
- Ο Ιησούς αναφέρεται σε ελληνικά γράμματα, π.χ. Κατά Ματθαίον, 5,18 «ιώτα έν…»
- Ο Ιησούς μιλά Ελληνικά με την γυναίκα που αναφέρεται στο Κατά Μάρκον, 7,26, η οποία ήταν Ελληνίς, Συροφοινίκισσα…
- Γενικότερα, αν λάβουμε υπ' όψιν μας την τεράστια διείσδυση της ελληνικής γλώσσας στον ιουδαϊκό κόσμο, όλα τα παραπάνω είναι εντελώς φυσικά, και καθόλου δεν πρέπει να τίθενται προς απόδειξη. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που αναφέρει ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου, ότι το βορειοανατολικό τμήμα του κυριότερου όρους της Ιερουσαλήμ έχει όνομα Ελληνικό: Σκοπός! (Σκόπους).
- Όλοι οι μαθητές του Ιησού έγραψαν τα Ευαγγέλια στα Ελληνικά, και μάλιστα ο Ιωάννης (ο πιο αγαπημένος Του μαθητής) σε εξαίρετα, «υψηλά» ελληνικά, τα οποία χειρίζεται καταπληκτικά, για να εκφράσει υψηλά νοήματα.
- Οι Επιστολές του Παύλου και οι Πράξεις των Αποστόλων, επίσης γράφθηκαν σε τέλεια ελληνικά.
- Η τελευταία λέξη του Ιησού πάνω στον σταυρό ήταν Ελληνική: Τετέλεσται.
- Η λέξη διψώ κατά την κορύφωση του μαρτυρίου Του ήταν Ελληνική. Εύλογο είναι ότι κάποιος μιλάει στην πιο οικεία γι΄ αυτόν γλώσσα σε στιγμές τόσο υψηλού πάθους και μαρτυρίου.
Πέτρου και Παύλου… Διαμάχη!
Ο Απ. Παύλος προσπάθησε από την αρχή να διαμορφώσει τον Χριστιανισμό ανεξάρτητα τελείως από τον Ιουδαϊσμό. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι αντιθέσεις του με την «άλλη πλευρά», που ήθελε την νέα πίστη προέκταση του ιουδαϊκού νόμου πλήθαιναν. Το 48 μ.Χ. αποφασίστηκε να γίνει μια Σύνοδος στα Ιεροσόλυμα, για να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργούσε ο «εθνικών αντιλήψεων» Παύλος.
Ο Παύλος παρουσιάστηκε με τον μη Ιουδαίο (ίσως Έλληνα) Τίτο από την Αντιόχεια, και αντιμετωπίστηκε σαν/ως κατηγορούμενος. Οι εξ Ιουδαίων απαίτησαν να γίνει περιτομή στον Τίτο, την οποία αρνήθηκαν κάθετα και ο ίδιος και ο Παύλος.
Ο Παύλος ζήτησε να αναγνωριστεί ο ίδιος ως Απόστολος του Ιησού. Ο Πέτρος ζήτησε να βρεθεί συμβιβαστική λύση. Κατέληξαν στα εξής:
- Ο Παύλος να κηρύσσει «στα έθνη». Οι Απόστολοι στους «περιτμημένους».
- Οι «εξ εθνών» να μην περιτέμνωνται, αλλά να ακολουθούν τις διατροφικές απαγορεύσεις του Νόμου.
- Όλες οι Εκκλησίες να στέλνουν κάποιον «οικονομική συνεισφορά» στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων.
Ουσιαστικά, πέρα από τους συμβιβασμούς, επρόκειτο για νίκη του Παύλου, αφού πρακτικά οι «εθνικοί Χριστιανοί» απαλλάχθηκαν από την υποχρέωση της τήρησης του Νόμου.
Το 49 μ.Χ., όταν ο Πέτρος επισκέφθηκε την Αντιόχεια, στο «γεύμα αγάπης» που παρατέθηκε, υπήρξε ανοιχτή και σκληρή σύγκρουση με τον Παύλο, καθώς ο Πέτρος με την συμπεριφορά του περιφρόνησε τους «εξ Εθνών» Χριστιανούς. Ο Παύλος βγαίνει νικητής της σύγκρουσης, «βοηθούμενος» βέβαια και από το ελληνιστικό περιβάλλον της Αντιόχειας. Τα σχετικά γεγονότα αναφέρονται στην Προς Γαλάτας Επιστολή του Παύλου.
Τα επόμενα χρόνια όμως η διάσταση βαθαίνει (μήπως δεν ξεπεράστηκε ολοκληρωτικά ποτέ;) Το 58 μ.Χ. αποφασίζεται νέα Σύνοδος στα Ιεροσόλυμα. Ο Παύλος φθάνει με συνοδεία «εξ Εθνών», της οποίας προΐσταται ο Έλληνας Τρόφιμος Εφέσιος. Τους κατηγορούν για αποστασία και τους ζητούν να ομολογήσουν πίστη στον Ιουδαϊσμό. Υποχρεώνουν τον Παύλο να πάρει μαζί του τέσσερις της συνοδείας του και να περάσει μία εβδομάδα στον Ναό, με θυσίες και προσευχές.
Ο Παύλος δέχτηκε και πήρε –μεταξύ άλλων– και τον Έλληνα που αναφέρουμε παραπάνω. Πέρασε πράγματι μια βδομάδα μέσα στον Ναό, όπου όμως την τελευταία μέρα τού επιτέθηκε ο όχλος απ' έξω, κατηγορώντας τον ότι έβαλε ειδωλολάτρες μέσα στον Ναό. Γλίτωσε το λιντσάρισμα χάρη στην επέμβαση Ρωμαίων στρατιωτών.
Ο Παύλος, αν και φαινομενικά δήλωσε κάποιου είδους «υποταγή» στον Ιουδαϊσμό, πέτυχε αφ' ενός να μην χωριστούν οι Εκκλησίες και αφ' ετέρου να λογίζονται ως Απόστολοι του Ιησού όλοι όσοι κηρύττουν τη διδασκαλία Του – κατά συνέπεια, και αυτός ο ίδιος και όλοι οι μη Ιουδαίοι Απόστολοι. Άρα, πέτυχε πρακτικά αυτά που ήθελε να πετύχει. Οι δεσμοί Χριστιανισμού-Ιουδαϊσμού πρακτικά αρχίζουν να αποκόπτονται.
Με τα χρόνια, οι ιουδαΐζοντες Χριστιανοί κατήντησαν αίρεση, οι λεγόμενοι Εβιωνίτες. Αυτό συνέβη με τρόπο απόλυτα φυσικό, καθώς ο χριστιανικός οργανισμός τούς απέβαλλε ως ξένο, μη συμβατό σώμα.
Η τελική «επικύρωση» της ασυμβατότητος έρχεται το 325, με την Σύνοδο τη Νικαίας, η οποία καταργεί τον κοινό εορτασμό της Αναστάσεως με το ιουδαϊκό Πάσχα.
ΠΗΓΕΣ
• Η Καινή Διαθήκη
• Γεωργίου Κ. Γεωργαλά, Ορθοδοξίας Απο-ιουδαϊσμός
• R. Bultman, Ύπαρξη και Πίστη
• Σάββα Αγουρίδη, Ο Χριστιανισμός μεταξύ Ιουδαϊσμού και Ελληνισμού
• Ε.Ρ. Sanders, Το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού
• Σταύρος Γιαγκάζογλου, Το βιβλιοκό πλαίσιο της συνάντησης Ελληνισμού και Χριστιανισμού, στον ιστότοπο: www.dide.ach.sch.gr/thriskeftika/share/syang_diathematiki_gg.doc
Περιοδικό "Άβατον"
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ... “Ο Χριστός ήταν «Έλληνας»; της Μαρίας Σταματιάδου”

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails